17. JÚNÍ Má vera aö þær sjeu í höfði ein- hverra einstakra manna, en það væri synd að segja að þær lægju ljóst og skipulega á borðinu fyrir almenningi. Aðaðalafcvinnuvegirnir þurfa umbóta við, einkum þó landbúnaðurinn. Ef nú takasfc vel þær fcilraunir til aukinn- ar ræktunar, sem gerðar eru, þá þarf stórtækar umbætur á samgöngum og samgöngutækjum. Og hvernig er farið högum almenn- ings og hverjar eru stefnur flokkanna til umbóta á þeim sviðum? Vjer vitum að til er flokkur í land- inu sem nefndur er Jafnaðarmanna- flokkur, en hann er enn á gelgjuskeiði og vantar alla festu. Og hann þarf að hrista af sjer þessa lús sem á honum hangir — Bolsjevíka. Flokkurinn nær aldrei að þroskast með þeim óskapnaði hangandi á sjer. Annars eru það jafnaðarmenn sem annarssfcaðar er best trúað til fram- kvæmda á að bæta kjör alþýðu. Og sá flokkur er enginn stjettaflokkur, eins og þó oft er sagt, heldur vinnur að heill og velferð lands og lýðs, með veiferð allra sfcjefcfca fyrir augum. í>að er tími til þess kominn að oss íslendingum lærist að skilja, að vjer þurfum samfara skyldum að veita líka rjettindi. En hver eru rjettindi í íslenska þjóðfjelaginu? Að nota bæja- og lands vegi og kosningarjettur. Eða hvar er rjetfcur til sjúkrahúsvistar, sjúkratrygginga, ellitrygginga, vinnu- leysisfcrygginga, frikenslu barna, slysa- fcrygginga o. s. frv. Ýmisfc er þetta alls ekki til eða mjög ófullkomið. Og því þarf að verða hjer á mikil og gagngerð breyting. Vjer getum ekki haldið áfram að krefjast skyldu og skatta við þjóðfjelagið, án þess að láta rjettindi í staðinn. fað er sennilegfc þó að íslenskum löggjöfum gangi seint að skiljast þefcta. — Og nú, þegar það mál er úr sög- unni, sem tímann tók frá öllu öðru, þrasið við Dani, þá snúum okkur fyrir alvöru að öbrum málurn — viðreisn þjóðarinnar innávið! Mannskaðarnir siðustu, Þeir ættu að verða þingi og stjórn áminning, mannskaðarnir siðustu. í>að sætir furðu að þingið skuli koma sam- an árlega, og aldrei finnast nein fram- kvæmd af þess hálfu, er miðað gæti í þá átt, að draga að einhverju úr hinu tíða manntjóni á sjó. Að vísu er hjer úr vöndu að ráða, því storma og stóra sjóa lægjum vjer vitanlega ekki með neinum lögum, en þó má með lögum, og vitanlega nokkr- um tilkostnaði gera tilraun til þess, að byggja fyrir það, að menn fari á sjó i tvísýnu veðri. Þessu yrði vifcanlega að koma þannig fyrir með veðurathugun- arstöðvum og aftur skeytasendingum frá þeim til helstu kaupstaða og ver- stöðva. Hvort hægt yrði að fá menn til þess að fara eftir þessum aðvörunum, er vitanlega ekki verfc að spá neinu um, en ganga verður þó út frá því sem vísu, að menn sjeu orðnir það þrosk- aðir, að þeir fari ekki að gamni sínu á sjó í tvísýnu veðri.
Beinir tenglar