17. JTJNI Petta var alt sem þeir gerðu. Svo Islendingar hafa ekkert að bregöa þeim um. Pað var bara að okkur skyldist það ekki í fyrstu. En nú skiljum vjer það. — Og þó megum við ekki gleyma að þakka líka þeim, sem sátu kyrrir heima og juku bókmentir vorar. Bannlögin. Vjer skulum ekki að þessu sinni fara að skrifa laugt mál um bannlögin, til þess höfum vjer lika of fá gögu í höndum sem stendur. Pó þorum vjer að segja, að hvorki skiljum vjer fram- komu landsstjórnar, löggjararþings eða bannmanna. Vjer skiljum ekki, hvern- ig forsætisráðherran, sem líka hefur verið bannmaður, ætlar að verja þess- ar gerðir sfcjórnarinnar, að hann ekki þá heldur tók þann kostinn, að biðja lausnar fyrir ráðaneytið, heldur en að fara svoua í sjálfan sig. Og svo löggjarþingið. Pað hefur hjer ekki gefið fagurt eftirdæmi. Pví hefði þó verið betra að leggja málið fram til almennrar atkvæðagreiðslu, svo að þjóðin gæt; skýrt og ákveðið skor- ið úr um það, hver liennar vilji væri málinu. I stað þess samþykkir þing- ið rólegt, með köldu blóði, breytingar á bannlögunum, sem svo að segja al- gerlega uema lögin úr gildi. Pví þá ekki heldur að afnema lögin með öllu. Þinginu hefur liklega þótt það vera ganga of hreinlega til verks. Pað á að smádrepa þau svona, svo að almenningur taki minna eftir því, og svo einn góðan veðurdag, eru] lögin úr sögunni, og þá nennir almenningur ekki að fást um það meira. Og þá bannmenn. Oss finnst það hefði verið eðlilegt, að heyra meira úr þeirri átt. Og það er ekki laust við, að þeim sem staðið hafa álengdar, og fylgsfc með á orustuvellinum, hafi fund- ist vera hik nokkurt í vörninni og fráhvarf af hálfu liðsmanna. En á þann hátt næst aldrei að neinu marki. Vjer vildum mega trúa því, að þetta spor til baka, væri að eins að kenna smávægilegum misfellum innan bann- manna, og að sóknin verði tekin upp afur með líf og sál. En sje trúin á málstaðinn horfin og forusta í brjóstfylking hikandi, þá er hætt við að fylkingar riðlist, og að fjandmennirnir þeysi fram — og leggja þeir þá alt i auðn. Utanferðir ráðherranna. Ekki minna en allir ráðherrarnir 3 hafa verið utan á þessu ári. ^Forsætis- ráðherrann eins og venja er til að fá staðfestingu konungs á öllum þeim lagabálki, er þingið ljet eftirsig — hvort sem nú syrpan sú hefir verið þess verð eða ekki. Pá var fjármálaráðherrann hjer líka, hjerumbil um sama leyti og vissi euginn i hvaða erindum hann var; gáruugarnir stungu samaii uefjum um það, að hanu mundi hafa tekið feil á skipum frá Austurlandi, eða að Kanp- mannahöfn hefði verið honum svo rík í huga að hann hefði gleymt að fara af í Heykjavík. En þeir sem best
Beinir tenglar