17. JUNT 13 Minningabók Þorv. Toroddsen. Porvaldur Thoroddsen var afkasta- maður mikill, það getur hver sannfært sig um, meðal annars með því að lita yfir það, sem Bókmentafjelagið hefur gefið út eftir hann, og þó er mikið annað sem eftir hann liggur, bæði bækur og ritgjörð- ir. Vjer viljum hjer minnasfc á Minningabók Porv. Thoroddsen sem Fræðafjelagið gefur út og komin er til bóksala á Islandi. Porvald- ur lauk við að skrifa fyrsta bind- ið, sem fjallar iim æsku og uppvaxt- ar ár hans. en annað bindi fekk hann ekki lokið við að fullu. Pað er margt til fróðleiks og gamans um líf og lifnaðarhætti á Islandi í Minningabók- inni. Og Porvaldur segir vel og skemti- lega frá, og þarf ekki að óttast að hann skýri rangt frá eða ýki við. Oft höfum vjer dáðst að því, hverju Por- valdur fekk áorkað að lesa og fcina saman heimildir. En hann segir frá því í minningum sínum, að hann hafi byrjað á því ungur og vei-ður af því ráðið, hvert hugur hans hefir stefnt þegar í æsku. Porvaldur segir oft hispurslaust og skemtilega frá skólalífinu í Reykjavík og kennurum skólans á skólaárum hans. Virðist sem þar hafi verið margir ein- kennilegir menn samankomnir þá, bæði kennarar og námsmenn, sem seinni- tíma menn þekkja ekki mikið til. Enda hafa tímarn- ir breyst, þó ekki alfc af til bófca. Pað er heldur ekki óliklegfc að núlif- andi ættingjumeða vinum kennara þeirra sem í hlut eiga, muni finnast nóg um á köflum, og þó ber Por- valdur um með þeim öllum meira og minna. Pá segir Por- valdur Thoroddsen frá lífi islenskra stúdenta við há- skólann í Kaup- mannahöfn á stú- dentsái'um hans og frá Jóni Sigurðs- syni og hefur hann bæði verið gest- risinn og hjálpsamur stúdentum eins og Islendingum yfirleitt. Og virðingu báru þeir fyrir honum, og hefur víst ekki þytt að reyna að standa uppi í hári hans. Porvaldur segir frá í kaflanum um ferðalög hans og Johnstrups á Islandi 1876, að þeir komu á Akureyri á heim- leið aftur og var próf. Johnstrup hald- ið þar samsæti í virðingarskyni, en w