Hún veit, að hann vakir við erlendan ál, með óskirnar hennar á sérhverjum fingri, og flyfur svo vel hennar viðkvæma mál, að vængirnir gripa fil flugs á þeim yngri. Hún veif, að í sál hans býr allf, sem hún unni, — að öll hennar þrá verður lif í hans munni. Hver einasta hugsjón, er otbeldið lausf með álagasprofanum þunga og kalda, svo hamslausf sér bylfir við hefjunnar rausf, að hrikfir í sfeindröngum liðinna alda. Til þess var hann hingað af sálguðnum sendur að sækja vorf fjöregg í fröllanna hendur. . . III. Hann sifur í öndvegi fagur sem t'iall, og fáfækir landar í kringum hann skipast, og horta í hans glóaugu, hlusta á hans spjall, er heiðrikur andinn um víðernin svipast. Og rúðurnar gráta í rökkri eins og forðum, — en riklingur, magáll og hákarl á borðum. Við alla hans ríklunduð risna er jöfn, — gegn ranglæti hatrið í barminum sýður. I blóra við kónginn í Kaupmannahöfn til kvóldverðar islenzki forsetinn býður, og fengir þar hnossgæti sjávar og sveitar við sjálfstæðiskröfurnar, ferskar og heitar. Og gestirnir tagna yfir gjöfum síns lands, og gleðjast við roðann á forsetans vöngum, er ákæran logar í augunum fians gegn arnarins kló, er þær hrifsaði löngum úr skjálfandi lófa á blóðlausum börnum, sem beisklega grétu yfir þorskhausakvörnum.
Beinir tenglar