Sigurður Thorlacius: Skólinn og þjóðin. „ . . . Skólinn á að tendra hið andliga ljós, og 'hið andliga afl, og veita alla þá þekkingu sem gjöra má menn hæfiliga fcil framkvæmda öllu góðu, sem auðið má verða . . . engum pen- ingum er 'varið heppiligar en þeim, sem keypt er fyrir and- lig og líkamlig framför, sem mest að verða má"1). Jón Siffurðsson, forseti. Vissulega er það vel til fundið af Sambandi Ungmennafélaga ís- lands, að gefa út rit um framfara- og menningarmál og helga það 17. júní. Fæðingardagur Jóns Sigurðssonar rif jar upp fyrir oss Islendingum hinar hjartfólgnustu og björtustu minningar. liann er einn hinna fáu daga tímamótanna, þegar fólkið rumskar af dvala hversdagsleikans, staldrar við, gleymir áhyggjum matarstritsins og skynjar óma og leiftur æðra, tilgangsríkara lífs. Fer vel á því, að æskan í landinu helgi sér slík- ar stundir til hvatningar og heitstrenginga. Ritstjórn 17. júní hefir beðið mig að rita nokkur orð um skólamál. Eg vil byrja á því að minna á afstöðu Jóns Sigurðssonar til skólamál- anna. Jón Sigurðsson var þar hinn mikli og framsýni brautryðjandi, eins og í svo mörgum greinum öðrum. Hann taldi framfarir í skólamálum eitt allra stærsta velferðarmál íslenzku þjóðarinnar. Hann færði skýr 1) Ný félagsrit II. árg. 1842, bls. 67 og bls. 82.
Beinir tenglar