Útgofandis Féiag þjóðernissínna, Vestmannaeyjum. 1. tbl. I. árg. S. marz 1937. Góðir íslendingar. Blað það, sem nú byrtist ykkur í fyrsta sinn, ætlar að hafa það fyrst og fremst að niarkmiði, að berjast gegn íhaldi og Marxisma 1 öll- urn þess myndum. Jafnframt því, sem blaðið mun berjast gegn „Marxisma" og öðru af líkutægi, sem valdið hefir spill- ingu hjá þjóð vorri, mun það minna á það sem því finnst fara aflaga hér í okkar litla bæjar- félagi, sem ef vel væri á haldið gæti verið „á grænni grein" ef svo raætti segja. Blaðið vonar, að þeir, sem fylgja stefnu þess styðji það og styrki á allan hátt og er þeira velkomið rúm í blaðinu eftir því sem bægt er fyrir greinar, sem miða að því, að bæta það ástand, sem nú ríkir í þjóðlífi voru, þar sem hver höndin er upp á móti annari. Ennfremur mun blaðið fylgja bindindis- og íþróttamönnum að malum, og taka greinar frá þeim til birtingar, eftir því sem rúm blaðsins og ástæður leyfa. það er trú okkar, sem að blaði þessu standa, að hin rótt- láta stefna vor í þjóðmálum — stefna — Fiokks þjóðernisinna — muni fljótt vinna fylgi allra íslendinga, þegar þeim gefst kostur á að íhuga hana ogkynn ast henni betur. Með bjargfastri trú á hið samvirka þjóðríki framtíðarinn- ar. í s 1 a n d i a 111. Eitnefndin. Æskumenn og konur! Það er ómaksins vert, fyrir ykkur ungu menn og konur að athuga lítilsháttar það ástand, sem vort litla land er komið í, það herrans ár 1937, Þeir sem stjórnað hafa land- inu í undanfarin ár, Jafnaðar- menn og Framsókn, hafa væg- ast sagt, verið hirðulausir um framtíð þjóðarinnar. Þeir virð- ast hafa þann hugsunarhátt, sem máltækið bendir til; „flýtur á meðan ekki sekkur," en það er skammgóður vermir fyrir arftakana, — æskuna í landinu. Pramsóknarmenu og Jafnað- armenn hafa aukið skuldir vor- ar 8vo mikið við útlönd, að alt traust þjóðarinnar út á við, er að engu orðið, og þó að liggi lífið við, getur Ríkissjóður ís- lands ekki fengið meiri lán er- lendis. Það er álit íróðra manna, að skuldir íslenzku þjóðarinnar við útlönd sóu orðnar 100 milj. krónur. Slíkur er arfurinn, sem hinu unga fólki, — hinni upp. vaxandi æsku þesaa lands, — er í hendur fenginn. En ekki nóg með það, heldur er eitt mesta böl þjóðanna, einuig komið hingað til okkar, atvinnu- leysið, það fylgir sem uppbót með skuldunum til ykkar. ís- leuzkur æskulýður! Ungi maður og kona! Er ekki mál til komið, að fárið sé ao hugsa alvarlega um framtíð- ina? — Það er meir en mál.til komið, — það er skylda hvers góðs íslendings að láta nú þeg- ar til skarar skríða, og skipa sér í raðir þeirra, sem segja: „ílingað og ekki lengra." Við Þjóðernissinnar trúum enn á kjark, þrótt og fórnfýsi íslenzku þjóðarinnar, og við trúum þvi ennfremur, að það só hægt að sameina hana til stórræða á íslenzkan mæli- kvarða. Sameina hana í einn sterkan flokk, — þjóðlegan flokk, — sem ekki vill lengur láta halda áfram á sömu braut, og hinir „óþjóðlegu" marxistísku flokkar hafa gert undanfarin ár. Það á að vera heilög skylda hvers góðs íslendings, við þá óbornu, að hann stuðli að því, að búa vel í haginn fyrir þá, sem eiga að taka við þjóðar- skútunni. Við þjóðernissinnar krefjumst þess, að þeim — sem núna „iliu heilli" fara með völdin í land- inu, og þeim öðrum sem koma til með að fara með þau, — verði ekki leyft, að auka skuld- ir íslenzka ríkisins við útlönd, frá því sem nú er, þrátt fyrir það, þótt eitthvað kunni að lag- ast með lánstraustið.
Beinir tenglar