OTVARPSTIÐINDI Ungfrú PEARL PÁLNÁSON leilcur á fiðlu sunnud. 23. okt. kl. 20.40 Sjá forsíðiunynd. (útvarpstlðindi munu framvegis hafa þá reglu, að birta á f-or- síðu mynd af einhverjum þeim dagskiiu-- lið, sem ætla má að veki sérstaka eflir- tekt). Án efa má telja fiðlueinledk ungfrú Pearl Pálmason einn hinn merkasta viðburð í hljómlistarstarfi útvarpsins nú um langt skeið., Öneitanlega er það alltof sjaldgæft að listamenn, sem eiga jafn glæsilega frægðarbraut að baki sér, komi fram í eigin persónu í íslenzka Ríkisútvarpinu. Ungfrú Pearl Pálmason er þegar orðin kunn hér á landi sem afburða- fiðluleikari, svo að óþarft mun að kynna hana ýtarlega. Þó skal hér drepið á fá atriði. Ungfrú Pearl er dóttir íslenzkra, hjóna, sem búa í Winnipeg, þar sem faðir hennar er byggingameistari. Þar er hún fædd og uppalin. Aðeins 9 ára gömul fór hún að leika á fiðlu, og þegar hún var 11 ára, spil- aði hún opinberlega ásamit bróður sín- um Pálma Pálmasion. sem einnig er fiðluleikari. Tólf ára tók hún sitt fyrsta próf í fiðluleik og hlaut þá heiðursmerki úr silfri. Voru það hin hæstu verðlaun, sem veitt voru fyrir fiðluleik í Kanada,i Síðan hefir ungfrúin unnið hvern listasigurinn eftir annan og hlotiö fjölda heiðursverðlauna fyrir list sína. I fyrravor hélt hún opinpera hljóm- leika heima í Winnipeg og vakti þá svo mikla aðdáun, að henni var veitt- ur styrkur til að stunda nám hjá frægasta fiðluleikakennara veraldar- innar, hr. Carl Flesch í London, Hjá honum dvaldi hún eitt ár, en fór síö- an hingað til Islands og hefir dvalið hér í sumar. Otvarpítíðinr'i áttu stutt viðtal við ungfrúna, og óskuðu eftir að vita eitt- hvað um það, hvað hún byggist við áð leika í útvarpið næstkomandi sunnu- dag. —Það hef ég ekki fyllilega ákveðið enn, segir ungfrúin, en hálft í hvoru langar mig til að leika eitthvað af þekktum íslenzkum lögum-. Ökostur- inn við þau er þó sá, að flest þeirra eru betur hæf til söngs en fiðluleiks.' — Hvernig geðjast yöur annars að tónlist okkar Islendingai? — Um hana hef ég ekkert að segja nema gott. Mér kæmi ekkert á óvart, þótt á Islandi kæmi e'nhverntíma fljótlega fram tónlistarmaður, sem næði heimsfrægð. — Annars finnst mér það einkenna dálítið íslenzkt tón- Hstarlíf, að menn dá sönginn tiltölu- lega meira hér en aðrar greinar hljómlistarinnar. — En finnst yður þá, að við van- meta hinar greinar tónlistarinnaf? — Það vil ég ekki segja. Mér skilst aðeins, að Islendingar unni söngnum mest — og í rauninni finnst mér, að menn elski aldrei neitt of mikið!
Beinir tenglar