KAJII #R mSBÓK FETURS ERAH&BA. - Í4- Ég rengleði hinga-5 og þangrðjOg ver.að leitr eð einhverju.sem ég ^æti haft gem- Mi^of.Ég fór út að nýju jernbreuter- brúnni.sem verið TBar að smiða.Þar er venalege mergiaenni samen komi^til eð sprengjs grjot ur klettunum, en nu vcr þer eagin sala---allir vt-rua-3 burðe morgunverðFog svo datt mér i hug að kveikja í ofurlitlum púðurbeuk,sem þeir höfðu gleymt þe.r.Bann stóð ,rétt hjá nýju brúnni----aldrei hef ég á æfi minni heirt annen eins hávcðe.Ef eg# hefði ekki verið niðrii jar3gcnr/uia,þr. er e'^ viss um eð ég hefði veri5 drinn. En sa púðurreikur, en það rusl og ryk, sem þyrlaðist upp. Loftið v&r* alveg svart eins^mg um há nott.Það var varla ha^t að sja mennine^sem komu hlaupmdi ftg þe$> var þó lánúr'ólánifyrir mig. Eg ver óttalege hræddur og feldi mig þa? sem eftir ver dagsins,þange3 til komi* var eð matertíma. Þsð# er öfugt við allt,sem gott er^ cð ljúge,og ég skrökva aldrei.Þegar egk kom inn^'ostökk memme upp.ag vafði mig upn eð ser. Eg ver orðin svo hrædd um,-.5 þu veorir dáinn,elsku drengurinn,minn»s.f:e5i hun i* me3 tárin í augunum,því b5 þú hefur ekki komið í skolenn,og við gétua hvorJL fundið þig.Nyje jr,rnbrautarbrúín sprrLlc í loft upp um miðdegisbili"5,lioyr^ir 'vú ekki líka hvellinn? Eitthvað sagðist cg hafa heyrt því um líkt,um þetta bil,— . þeð var liktst þrumu. Þeð yar þe'* líke,segði hún. Hvernig vildi þetta til? spurM c ,. •^cS er og ver^ur vist oréðin grtf . r': veit enginn,segði hun. Þeð vcr mjög leiðinlegt»sag"i p'i'.^.. sem i þessu bili kom inn.Slí dýri di:, brvi* i Svo settumst vi^ öll að kvöldnr tuum. Þe.ð er merkilegt sagði SÚs systir míii, ledcnirinn hefur ekki komið hingr" í degi íg veit ekkert hvernig e þvjr stendur. I sama bili kom laakniriim inn. .itundum heimsæki eg Moore ^aUL, lsakni, tilvonenöi mág^rainn. Hann býr í eVl- gotunni. Henn á beeði hest og einspenni vegn. En henn vill aldrei lofe. mér a"5 yoraþer oinscmlum, því aðþar er svo ,ú- sóttur uti Dæ,;—opO hlfði 'mr • 3 p.cr tt !..' • af 'fe ur . Ég s a t kyrr • þaiiga ö td 1 '¦:: var f-a-rinji -aö geiepa &vo adkiöj ab ég--var o^öimi ðaaölarcsó-iur• uíí, aö kjalkarriir á mér mgcnáu gaaga úv sinom góöa ekorðum.-l-'á kom. gam-l-r. jómfrá Bax-ter yaöandi á bc3g£ilanain,glápti á-mig-í gegnum glerjagun og spuröi • svo,-h-ar ¦lt-jknirinn var-i-.-"i?a.ö • -f-ekk-eiz'hver maöur -krampa . Á' ég-aö hjálpa ^öur um nokkuö,maddama góö? i>á Pétur Hackett sagöi han í mest •fábei-.-í'á- -vœ-rir. vís -til aö- ¦¦3',ef-a- mér inn eit.ur.yef- ég væ-r-i- evo vit-lauB ao- láta þig taka nokkuð ti.l -handa mer.Eg-vi.l-ekke.rt, -• nema. ¦ of uriit la- -tortís af •pd-íver og- ég ímin-da-'mér • aö ég-geti- fund iö paö- sgálf-.En ég borga--heldur ekki hálfan.dollaas fyrir þaö. . . Kán, fórað leita aö pulver og lokfíins¦fann hdm kassa og t°ók þar pálver £ bláum pakka qg hvitum.]?aö er ^^^8 s&8* &ð nun se nísk -j-hreinasti nlrfill,en samt lagði hún 5 oent á br-rðið. Þar vcru ölglös á^borðinu og ís- vatn cg sykur l kassaÍEg spurði hana / svo,hvort eg ætti ekki aS blanda púlv verið taeð sykri og vatni(hún var því j fegin,því a^ hún ætti þa ekki að ', þUrfa F.ð borga sykurinn. á.;. hcllti vatni i' tvö glös^og gerði | þa' dyoatt og blandaði svo pulverunum scmen við. og se^3i,a? nu skyldi hun fyrst drekke blaa púlverið og svo hitt i a eftir5og þa3 hun.En um leið fekkhún ; kviðu ----voða lega hviðu.E- skil nú : ekkort í því,hvernig á þcssu stóð,því h^n titrar)i ognötraði isvo#að 6g grt ektti , horft á það.Eg-hljóp út r ^Ktu og sagði . fra hvornig komið var.Eolkið' þusti inn í og lagði hana upp í legubekk^HÚa fór }jb að tala or3 og orð og tárin stseymdu úr augunum a henni,eins og hún væri við jarðarför.Og augun som hún gaut a mig—• - | alveg eins og ég hefði tokið til pulverln | hennar.—Svo spurðu ^mennirnir hanr,hvað j að henni gengi að hún öog&ist hafa tokið þao iiui öfugt»HÚn stóð í þeirri meiningu, að ofnvbreytingin hefði orxið í maganum a henni,í stað þesSjað hún atti að verða i glösunum,og það helt ég líka,því að ég hafði latið svo mikinn sylcur saman við ^ulvorin. ! Hun boxgaði 5 cent fyrir púlvertn.en 5o j cont var3 hun að borga fyrir ný gloraugu iiQffi vrr Öskóvond,þegar hún fór og ógneði mor með ^jraaiu regnhlífinni sinni—alvog eins og eg hefði helt ofen í hena meðöl- rpÍ3var skuffa undir bor^inu og í honni \ W^áaö^i^íSu^^gfei^inSÍ.^ ! Bn beger eg opnaði hann þa vnr hejin full- ur af ellrahanda ofurlitlum hnfum, svo igs ) ámv.l&ust skrítnum, og hinum og öð'rixm . vorkfærum. beir voru hárbeittir,og rótt í því,e.ð ég yar að, skoða þá,kom ofurlítill tolpukraí*- inn.Hun var með 25 cent og stora flís í hondinni.Mr skidist á honni.að hún hofði rent ser niður á stiGarimlum.É(.: sagði í henni,&5 laácnirinn kæmi strax,henni væri bost r.ð biðajen hún sagði,að þette. véeri I svo osköp sart og svo segðist ég Bkyjrdl í reyna til þess að ná/lísinni út,ef hún "groti setir^ grafkyrr^á meðan.Eri stelpuskili . an sat okki kyrr.HÚn stökk á fætur,ein- j mitt þegar mest reið á,svo ég skar stór- a en skurð þvert yfir hondina a henni. (Frh. á t-ls. 6).
Beinir tenglar