Musica

						Sigurðúr Briem

Celloleík lærSi Sigurður hjá Kramer-Petersen, og

ber Sigurður honum mjög vel söguna.

Er hér var komið sögu, kom fram á sjónarsviðið

sá maður, er átti efir að hafa mest áhrif á Sigurð af

öllu samtíðarmönnum hans, en það var Oluf Brönd-

berg, hinn kunni mandólín- og gítarsnillingur, en

hann hefur tvímælalaust verið hinn færasti maður á

þessi hljóðfæri, sem uppi hefur verið á Norðurlönd-

um. Til dæmis um tækni hans má nefna, að hann

lék einleikssónötur Baohs á mandólín, og má öllum

vera ljóst, hvílíkt þrekvirki þetta er, ef at'hugað er

tónsvið  og bygging  mandólínsins.

Af veru sinni hjá Bröndberg hafði Sigurður ómet-

anlegt gagn, og í hinni nákvæmu og hnitmiðuðu

kennsluaðferð Bröndbergs fann Sigurður þá aðferð,

er hann enn notar við 'kennslu, og sem einkennir

kennslubækur hans.

Og þó. hann hafi orðið fyrir áhrifum frá mörgum

frægum mandólín- og gítarleikurum, má þó segja að

kennsla Bröndbergs sé mergurinn.

Með námi hóf Sigurður nú kennslu og 4. nóv. 1922

komu tveir fyrstu nemendurnir til hans, voru það Lit-

hái og Dani, en brátt jókst aðsóknin, og hafði Sigurður

ærið að starfa.

Kom hann sér brátt upp nemendahljómsveit og

undi hag sínum hið bezta. En þá fékk hann þá veiki,

er ásækir alla menn, er fjarri eru ættjörðinni, heim-

þrána, og ekkert gat fengið hann frá að fara aftur

heim, heimtil hins fjallkrýnda föðurlands, og þótt

vinir hans lettu hann kom það að engu haldi, hann

varð að fara.

En áður en hann fór kom fyrir atvik, er sýndi hvaða

álit Bröndberg hafði á nemanda sínum.

Margir danskir listamenn ætluðu að halda samsæti

til heiðurs danska listmálaranum Dorf, og höfðu allir

þeir listamenn, er að samsætinu stóðu, gist hina sól-

björtu Italíu, og ætluðu að láta leika ítalska hljómlist

í hófinu.

Sá eini, er gat tekið þetta að sér, var Oluf Brönd-

berg, og sneru listamennirnir sér því til hans.

En þá kom babb í bátinn. Þessi tónlist er nefnilega

leikin á mandólín og mandóló (mandóló er fimm

strcngja mandólín), en slíkt hljóðfæri var ekki til í

Danmörku.

En Bróndberg dó ekki ráðalaus. Hann náði í gamla

fiðlu, bætti viS streng á hana, og sjá, þar var komiS

„mandóló".

Tók Bröndberg sig svo til og kenndi SigurSi á

hljóðfærið á einni viku, og vakti leikur þeirra félaga

.mi'kla hrifningu.

En að lokum kom hið óumflýjanlega, löngunin

eftir fósturjörðinni varð of sterk og Sigurður yfirgaf

hið beykikrýnda bróðurland vort við Eyrarsund og

geymdi í hjarta sér hugljúfar minningar, sem hann

unir sér enn við hvern þann tíma, er hann hefur af-

¦ lögu.

Er heim kom eftir hina löngu fjarvist var nóg að

starfa, því fáir höfSu ennþá lagt hljómlistina fyrir sig,

svo að hér var ekki um auSugan garS aS gresja, er

hinn ungi hljóðfæraleikari kom heim. Hann hóf strax

Sigurður Briem og Oluf Bröndberg.

MUSICA   9