Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Fréttir | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Śtvarpsblašiš

PDF  | HQ_PDF  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | TXT  |


Ašlaga hęš


žś žarft aš vera meš Adobe Reader Plugin til aš skoša žessa sķšu


get Adobe Reader



Śtvarpsblašiš

						„Ég kann nefnilega ágæta vel

á slökkvarann......"

Ýmislegt er sagt misjafnt um efnisval og flutning

á dagskrá útvarpsins — sumt af viti og sanngirni,

en annað af litlum skilningi og enn minni góðvild.

Tjóar ekki um slíkt að sakast. Sjálfsagt er þá að

geta þess einnig, sem vel fer, og gera það sumir,

en þess geldur útvarpið eins og aðrir, að því sem

miður fer, er oftast nær meira á lofti haldið, enda

jafnan lágværari anægjuraddirnar en útásetninga-

semin.

. Menn ræða fram og aftur um kosti og galla dag-

skrár.innar, seinheppni i efnisvali, hik og hósta, líka

skemmtilega tilbreytni og lýtalausan flutning. Kalla

menn, að útvarpið hafi af því góðan stuðning, að

hlustendur láti í Ijós álit sitt. Hefur það líka reynst

svo, en vafalaust má þó deila um gagnsemi þess

að ræða einstaka efnisliði dagskrárinnar, hversu mik-

il hún er. Mönnum sýnist mjög sitt hverjum, en

fair taka til máls, svo að hætt er við að heildafmynd

ummælanna verði dálitið úr lausu lofti gripin, auk

þess sem mjóg oft er vandkvæðúm bundið að sam-

ræma sundurleitar kröfur.

Hér skal því alls ekki farið út í þá sálma að gagn-

rýna dagskrána í einstökum atriðum, enda væri

það sízt til nýbreytni hjá hlustendum. Sumir eru

ákaflega óánægðir með útvarpsefnið og láta það

óspart i ljós. Engan þekki ég þó, sem fargað hef-

ur. viðtæki sínu af þeim sökum eða fleygt því út

á haug í bræði. Og sumir hinna óánægðu eru meira

að segja varla mönnum sinnandi, sé viðtæki þeirra

bilað, jafnvel þótt þeir hafi það stundum á orði,

að truflanir séu skárstar á dagskránni.

En ekki finnst mér nein ástæða til þess að ganga

af göflunum af vandlætingu, þótt sitthvað sé það

á dagskrá útvarpsins, sem væri mér til stórleiðinda,

ef ég hlustaði á það. Þvert á móti hef ég lag á að

láta það verða mér líka til nokkurrar ánægju. Eg

kann öldungis óbrigðult ráð til þess. Eg kann nefni-

lega ágæta vel á slökkvarann, spara hvergi að beita

honum og tel hann eitthvert hið þarfasta áhald, sem

kunnáttumenn hafa fundið upp fyrir útvarpshlust-

endur.   Það   vekur   rhér  næstum  mikinn  fögnuð,

þegar sárir og emjandi breimtónar jasshljómsveit-

anna skólpast með sogandi boðaföllum út frá við-

tækinu, að seilast í slökkvarann og skrúfa fyrir. Á

þann hátt nýt ég þeirrar músíkkur bezt. Og eins er

ég í sólskinsskapi, er ég ómaka mig til þess að stinga

upp í einhvern ræðuskörunginn, karl eða konu, sem

að mínum dómi hefur orðið helzt til langorður um

ekki neitt, og finnst mér þá sem hann hljóti að

standa á öndinni, rétt eins og ég hefði lánað honum

vasaklútinn minn, óbeðinn og með sérstökum hætti.

Nú er ekki svo að skilja, að þetta sé eina ánægjan,

sem ég hef af útvarpsefninu. Sumt læt ég svona

vera, annað er þolanlegt og að enn öðru er næsta

mikill fengur. Svo er að mínu áliti um erindi Fred

Hoyle stjarneðlisfræðings, sem Hjörtur Halldórsson

menntaskólakennari héfur verið að flytja undanfarið

að loknu hádegisútvarpi á sunnudögum. Tækifæri

Islendinga til að nema aðalatriði hinnar nýju heims-

myndunar- og stjarneðlisfræði eru aJls ekki á hverju

strái, svo að útvarpsráð og menntaskólakennarmn

eiga þakkir skilið fyrir erindin.                       _ .

En vel á minnzt. Væri nokkuð út í bláinn, að

slíkir erindaflokkar eða erindi yrðu framvegis flutt-

ir á þessum tíma á dagskránni, óbrotin en efnismikil

fræðsluerindi fyrir almenning, ætluð þeim, sem

leyfa sér þann munað að hugsa ofurlitla stund í

viku hverri.

Sú skoðun er að vísu orðin nokkuð útbreidd, að

fólk vilji ekki lilusta á annað efni en það, sem auð-

veldlegast rennur inn um annað eyrað og svo út um

hitt — eitthvað, sem hlæja má að um stund, en síð-

an gleyma. Raunar skal það játað, að ærið eru. þeir

margir, sem gímga um með tómar höfuðskeljar —

galtómar svo að í bylur, ef högg er drepið á skall-

ann. En hinir eru áreiðanlega margir lika, sem kjósa

heldur kjarnfóðrið en léttmetið, sé þess nokkur kost-

ur, og þá ef til vill helzt þeir fróðleiksfúsir alþýðu-

menn, sem skammrar skólagöngu hafa notið.

Sigvaldi Hjálmarsson

Lesendur!

sendið „Viðhorfi hlustenda" stuttar greinar

um álit yðar á útvarpsdagskránni. Utaná-

skriftin er „Útvarpsblaðið" Reykjavík, Póst-

hólf 1043.    ¦

16

ÚTVARPSBLAÐIÐ

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16