Útvarpstíðindi : nýr flokkur

						P«r Lfigci kvisf

er nú a/ flestum talinn fremstur sænskra

skálda. — Tvímælalaust er hann áhrifamest-

ur þeirra, enda þótt hann sé í eðli sínu frá-

hverfur. því að vera prédikari, a. m. k. sam-

kvæmt þeirri merkingu, sem venfulega er

lögð í það orð. Hann hefur fafnan staðið

utan við alla flokka og samtakahópa, og hef-

ur þó e. t. v. enginn sænskra stórskálda staðið

fastari fótum í heimi veruleikans. Og enda

þótt Lagerkvist tali ekki hversdagslegt mál,

hann er maður dfarfra líkinga, sterkra and- '

stæðna, langsóttra mynda, er hann samtíð-

arskyggn — og þó öllu heldur framtíðarsfá-

andinn i sænskum hókmenntum. Skáldsaga

hans Böðullinn, sem Jón Magnússon og Sig.

Þórarinsson þýddu og gáfu út á ísl. 1938,

kom út í Svíþjóð árið 1933. Þar lýsir hann í

rauninni hínum hryllilegu athurðum áranna

fyrir síðustu styrjóíd og því sem koma hlaut,

hlóðveldi nazismans. — Lagerkvist er jafnvígur sem smásagnahöfundur, skáldsagna, leikrita og

Ifóða. Hann hlaut hókmenntaverðlaun Nohels fyrir árið 1951, — en á því ári varð hann sextugur.

Hann er kominn af smálenzku hændafólki og var settur til mennta. 1940 var hann kförinn

í sænsku akademíuna við fráfall Verner von Heidenstams, sem þá var, ásamt Selmu Lagerlóf,

mesta skáld Svta.                                                                                                                      J.

Skilningstréð á áreiðanlega að vera eins

og það er, og ekki öðru vísi. Það hlýtur

þú að sjá. Ekki hef ég getað gert það

betur úr garði. Og ef þú veizt á hvern

hátt það mætti vera betur gert, þá segðu

það.

Nei, það vissi maðurinn ekki. En ekki

var mannkynið eins og það átti að vera

fannst honum, og hvort sem skilnings-

tréð var eins og það átti að vera eða

hafði á einhvern hátt misheppnazt fyrir

skapara sínum, þá var svo mikið víst,.

að mennirnir urðu ekki skilningsbetri við

að neyta áváxta þess.

— En tréð getur ekki verið öðru vísi

en það er, mælti Herrann. Það er að

vísu dálítið vandgert að eta af því, en

það verður líka að vera svolítið flókin

list; vjð því er 'ekki hægt að gera. Þið

verðið að hafa eitthvað fyrir öllu, eða

hvers virði væri tilvera ykkar ella. Það

er ekki hægt að ætlast til þess, að ykkur

sé fært allt á sama hátt og smábörnum.

Að mínum dómi er þetta tré hið full-

komnasta, sem ég hef gert; og ef þið

sýnið fram á, að þið séuð þess ekki verð-

ug, þá fer líf alls mannkynsins út um

þúfur. Færðu mannkyninu þessi orð mín

og skilaðu kveðju minni. Með þessi skila-

boð gekk maðurinn leiðar sinnar af fundi

Herrans.

En þegar maðurinn var farinn, sat

Herrann alllengi djúpt hugsi, því að:

hefði maðurinn talað miður fögrum orð-

um um eitthvað annað af því, sem hann

hafði skapað, þá hefði það ekki gert

svo mikið til; en um skilningstréð þótti

honum vænst af öllu, kannski vegna þess

ÚTVARPSTÍBINDI 25