Útvarpstíðindi : nýr flokkur

						Þjóðarleiðtoginn og skáldið

Hannes Hafstein

Útvarpserindi

eftir

Bernharð

Stefánsson

alþtn.

í dag eru 90 £r liðin frá fæðingu hins

glæsilega þjóðarlé.iðtoga og skálds,

Hannesar Hafsteins. Að 10 árum liðnum

minnist þjóðin sjálfsagt aldarafmælis

hans á verðugan hátt. En hér verða að-

eins fá og fátækleg orð sögð, því hvort

tveggja er, að ég er ekki til þess fær að

minnast Hannesar Hafsteins svo sem vert

væri og svo er það ógerningur á þeím

tíma, sem hér er til umráða.

Ég sá Hannes Hafstein í fyrsta sinn

6. júní 1903 á þeim kjörfundi, þegar

hann var fyrst kosinn þingmaður Evfirð-

inga og ég heyrði hann halda þar ræðu.

Síðan eru nú liðin meira en 48 ár, en á

þeim tíma hef ég aldrei orðið hrifnari

af nokkrum manni, bæði af glæsileika

hans og þó einkum af ræðunni, því slíka

mælsku hafði ég aldrei fyrr heyrt og ég

efast um, að ég hafi heyrt jafn glæsilega

ræðu síðan.

Ég var þá aðeins 14 ára drengur og

í dýrðarríkið, hvernig þar var nú; en þeir

komust ekki inn þangað framar.

Og englarnir, sem ekki héldu vörðinn,

gengu til hvíldar eftir erfitt dagsverk. En

í skjóli hins ástsælasta trés í allri paradís

sat Herrann sjálfur djúpt sokkinn í hugs-

anir sínar. Greinar þess, stórar og lauf-

miklar, skýldu honum í djúpri kyrrð.

Elías Mar þýddi.

því auðvitað hrifnæmur. Auk þess dáði

ég Hannes Hafstein áður en ég sá hann,

vegna Ijóðmæla hans, sem ég hafði lesið,

og lært sum þeirra. Getur þetta hafa

aukið á aðdáun mína. En ég sá hann oft

eftir þetta, bæði norður í Eyjafirði og hér

í Reykjavík og það eftir að ég var orð-

inn fullvaxinn maður; ég átti líka ein-

staka sinnum tal við hann og einu sinni

kom ég heim á heimili hans. En alltaf

var aðdáun mín á honum hin sama, eða

réttara sagt: hún fór vaxandi við kynn-

ingu.

Ég nefni þessar persónulegu minning-

ar mínar um Hannes Hafstein eingöngu

sökum þess, að ég tel alveg víst, og veit

raunar með vissu,, að hann hafði svipuð

áhrif á fjölda annarra manna, eins og

hann hafði á mig á æskuárum. Lýsir því

þetta manninum beinlínis nokkuð.

Hannes Hafstein var fæddur á Möðru-

völlum í Hörgárdal 4. des. 1861, sonur

Péturs Hafstein, amtmanns og 3. konu

hans Kristjönu Gunnarsdóttur, prests í

Laufási. Pétur amtmaður var af dönskum

ættum, en ólst upp hér á landi og taldi

sig íslending. Hann var mikilhæfur

maður og röggsamt yfirvald, á meðan

hann var í fullu fjöri. Stórlyndur var

hann og gerðist vanstilltur með aldrin-

um. Sagt er, að hann hafi haft mikið yndi

af skáldskap og næman smekk í því efni.

Kristjana, móðir Hannesar, var af ágæt-

ÚTVAHPSTÍÐINDI  27