Útvarpstíðindi

						KVEÐJUORÐ

Heyrt og séð á tónleikum

Ég er kominn til að kveðja. Ég hef sagt af

mér, eíns og ríkisstjórn í lýðracðislandi, sem

ekki hefur tekist ,þrátt fyrir góðan vilja, að

verða þjóð sinni að skapi um úrlausn mála. —'

Nú skortir ekki lesefni á Islandi; og til hvers

skyldi fólk sitja á skólabekkjum árum saman

og læra erlend tungumál, ef það fengi svo ekki

áiölulaust að nota menntun sína til þess að

lesa það úrvali erlendra tímarita, sem nú er á

boðstólum? Ekki gat ég þó að því gert, þótt mér

íynni það til rifja, er síðasta blað Útvarpstíð-

inda — með Gunnar Gunnarsson skáld á for-

síðu, hvarf á bak við dönsk familiublöð og

amerisk kvikmyndarit í bókabúðunum hérna í

Reykjavík; en mér er málið skylt. — Enn ein

tilraunin til að halda út bókmenntablaði á ís-

landi hefur mistekist.

En Utvarpstíðindi verða áð lifa. Nú taka við

þeim nýir menn, sem ætla að leggja á það á-

herslu, að gera ritið að skemmtilegu útvarps-

blaði. Þeir hafa að mörgu leyti góða aðstöðu til

að láta það takast. Ég vona, að hinir mörgu

vinir Útvarpstíðinda út um landsins byggðir,

veiti þeim aðstoð sína.

Er ég núv kveð Útvarpstíðindi, vil ég nefna

einn mann, sem ég þakka sérstaklega fyrir

drengilegan stuðning við ritið, fyrr og síðar.

Það er Jónas Þorbergsson, fyrrverandi útvarps-

stjóri. í samráði við hann voru Útvarpstíðindi

upphaflega stofnuð. Hann skildi manna bezt

nauð'syn þessa rits, og taldi alltaf sjálfsagt, að

Ríkisútvarpið styddi það fjárhagslega og á ann-

an hátt, svo að það gæti, við hlið síns stóra

bróður, gegnt því hlutverki, sem því var og

verður jafnan ætlað: að styðja Ríkisútvarpið í

menningarbaráttu þess, en vera jafnframt vett-

vangur fyrir gagnrýni fólksins. — Hann mat

góðan vilja þeirra, sem að þeim stóðu. Fyrir

þetta ber okkur að þakka honum.

Ég óska svo lesendum Útvarpstiðinda alls

góðs og þakka samfylgdina nú og áður.

Jón úr Vör.

Ég hef nú selt þeim, Guðm. Sigurðssyni, rit-

stjóra og Jóhannesi Guðfinnssyni lögfræðingi,

útgáfurétt og eignir Útvarpstíðinda. Ég á þó

öll útistandandi árgjöld fyrir 1952, enda eru

nokkur víxlagrey í lánsstofnunum hér syðra,

sem greiða þarf. Enn fremur held ég eignarrétti

á nokkrum hluta af upplagi Útvarpstíðinda 1952.

Það bar til nýlundu á dögunum, að

hér var á ferðinni hljómsveit bandaríska

flughersins — The U. S. Air Foree Band

— og voru tónleikar, sem hún hélt fyr-

ir styrktarmeðlimi Tónlistarfélagsins

teknir á segulband og útvarpað hinn 17.

febr. s. 1. Hljómsveit þessi telur um 75

meðlimi og er talin ein hin glæsilegasta

sinnar tegundar, sem völ er á. Þá var

og með hljómsveitinni mjög skemmti-

legur karlakór, og vöktu tveir einsöngv-

arar hans mikla athygli. Efnisskrá tón-

leikanna var mjög vönduð. Voru á henni

m. a. verk eftir Rossini, Tschaikowsky,

Schostakowich og Katschaturian. Þá lék

hljómsveitin og „amerískan jazz" eftir

Hill, og var honum tekið með miklum

fögnuði, enda ekki ófróðlegt að sjá

þenna fjölmenna hóp hljóðfærablásara

úr landi jazzins sýna þá „list". Þegar

Ragnar í Smára, form. Tónlistarfélags-

ins tilkynnti áheyrendum að þau ósköp

ættu að ske, komst hann m. a. svo að

orði, að mörgum mundi leika forvitni

á að sjá leikinn jazz, og bætti svo við:

„Ég segi sjá, því við, sem eldri erum,

lítum á slíkt sem nokkurs konar fim-

leikasýningu."

Annars voru tónleikar hinnar amer-

ísku hljómsveitar hinir ánægjulegustu

og mikill fengur tónlistarlífi borgarinn-

ar og útvarpshlustenda.

— Eins og þeir muna, sem fengu boðsbréf mitt

um Útvarpstíðindi s. 1. vor, gerði ég ráð fyrir

að reka ásamt útgáfunni fyrirtæki, sem heita

átti Bókamiðlun. Nú mun ég snúa mér að því

verkefni, og verða birtar hér í ritinu orðsend--

ingar frá mér um það nú á næstunni.

J. ú. V.

ÚTVARPSTÍÐINDI