SINDRI Aldar-afmæli rafsegulsins. I sumar, 21. júlí, voru liðin 100 ár frá því er H. C. Orsted birti tilraunir þær og athuganir er hann hafði gert viðvíkjandi áhrifum rafstraums á segulnálina. Hefir þessa merka viðburðar verið minst um mest-allan heim, en aðalhátíðahöldin munu hafa verið í Danmörku, föðurlandi Orsteds. Sökum þess, að erfitt var að koma þeim við á sjálfum afmælisdeginum, var þeim frestað til loka ágústmánaðar. Samtímis var fundur hald- inn í Iðnfræðafjelagi Islands, hjer í Reykjavík, þar sem Orsteds var minst og lesin upp ritgerð hans, er hjer fer á eftir í ís- lenskri þýðingu eftir Steingrím ]ónsson, raffræðing. Allir sem nokkuð eru kunnugir raffræði, vita hvaða þýðingu uppgötvun Orsteds hefir haft fyrir raftækni nútímans, því að án hennar myndum vjer eigi hafa flest þau raftæki er vjer höfum nú til þess að gera oss lífið þægilegt og skemtilegt. Frá því á dögum Gilberts, í Englandi, um 1600, hefir rafið jafnan dregið að sjer athygli mestu vísindamanna hvers tíma, og á 220 ára tímabilinu, frá 1600 til 1820, getur sagan margra merkra manna er fleyttu þekkingunni á rafi og notkun þess nokkuð fram. Má þar nefna Þjóðverjann von Guericke, sem um miðja 17. öld bæði smíðaði rafvjel og sýndi fram á ýms fyrirbrigði um leiðslu rafs eftir efnum. Ennfremur má telja Doyle, Hauksbee, Stephen Gray, Dufay, von Kleist, Denjamín Frankhn, Volta, Le Sage, Coulomb, Galvani og Humphrey Davy. En svo má segja, að með uppgötvun Orsteds myndist nýtt tímabil í sögu rafsins. Er nógu gaman að líta yfir og sjá hverjir þá voru uppi af þeim mönnum er frægir hafa orðið