Ársrit Vélstjórafélags Íslands

						8

við, eru nokkrar handahófsbreytingar, sem eigi

styðjast við fengna reynslu. Verður framtíðin að

sýna hvort þær verða til bóta.

Eins og kunnugt er, hafa undanþág-

Undanþágur    ur frá vj elgæslulögunum verið veitt-

og breytingar ar í stórum stíl síðustu árin. Og er

. á vjelgæslu-   svo komið, að alt að helmingur af

lögunum,     þeim, sem vjelstjórar teljast á fiski-

skipunum, eru undanþágumenn,

margir hverjir með nauðalitla þekkingu á starfinu.

Við þessu hefir alls ekki verið hægt að sporna.

Stjórnin hefir þó gert sjer far um að vinna að tak-

mörkun á þessu fargani. Hefir náðst samvinna við

umsjónarmennina á þeim grundvelli, að ákveðinn

maður úr stjórninni væri jafnan meðmælandi eða eins-

konar ábekingar á hverri undanþágubeiðni til stjórn-

arráðsins. Er það aukin trygging fyrir því, að und-

anþágubeiðnir komi eigi fram að nauðsynjalausu.

Þetta er að vísu hálfgerð vandræðaráðstöfun, enda

gerð einungis til þess að fylgjast með því, sem

gert er.

1 ársbyrjun 1925, voru undanþáguheimildirnar

fallnar úr lögunum. Varð það til þess að; atvinnumála-

ráðuneytið lagði fyrir þingið síðasta frumvarp til

nýrrar undanþáguheimildar, mun víðtækari en hina

fyrri. Þetta var eftir atvikum óumflýjanlegt, en okk-

ur þótti orðalag frumvarpsins óheppilegt, og gerðum

því tilraun til þess að fá því breytt í þinginu. Send-

um við inn í efri deild breytingartillögu með greinar-

gerð. En eigi náði hún hylli þeirra, sem um hana

fjölluðu. Býst jeg við, að nokkru hafi valdið þar um,