Ársrit Vélstjórafélags Íslands

						12

Eins og að undanförnu var efnt til

Jólatrjes- skemtikvölds fyrir börn fjelags-

skemtunin. manna, með jólatrje og smávegis

veitingum. Urðu flestir þeir sömu í

skemtinefndinni og árið áður. Má óhætt þakka það

atorku þeirra og umhyggju, að vinsældir skemtun-

arinnar aukast með ári hverju. Og líklega er jóla-

trjesskemtunin sú einasta af framkvæmdum fjelags-

ins, en sem komið er, sem fundið hefir almennan

hljómgrunn í sjálfum heimilum fjelagsmanna. Það

skemtikvöld er orðið fjelagsleg nauðsyn. Vona jeg

að fundarmönnum verði sýnt um að velja einungis

þá í næstu skemtinefnd, sem vel kunna og vel vilja

starfa. Einnig vona jeg að þeim sem fyrir valinu

verða, sje ljúft að leggja á sig nokkurt erfiði fyrir

þetta málefni, því með því leggja þeir góðan skerf

til fjelagsstarfsins. Að þessu sinni voru keyptir

nokkrir munir til notkunar við skreytingu á jóla-

trjenu, eru þeir til og nothæfir áframhaldandi. Veit-

ingar handa nokkrum gestum voru og einnig greidd-

ar úr fjelagsisjóði. Að öðru leyti hefir fjármálum

skemtunarinnar veriði haldið útaf fyrir sig.

Þó að samningum þessum væri ekki

Kaupsamn.    lokið fyr en nokkru eftir áramót, þá

við E. í.     tel jeg rjettast að gerð sje grein fyr-

ir þeim  hjer í  skrifuðu  skýrslunni,

því þeir gilda frá ársbyrjun^

Sú skoðun er orðin almenn hjá atvinnurekendum

hjer á landi, og enda víðar, að kostnaðurinn við fólks-

haldið sje sá liðurinn, sem mest þjáir nú atvinnuveg-

ina. Fyrsta og helsta umbótaskrefið sje því það, að