Ársrit Vélstjórafélags Íslands

						34

mælin dæmd dauð og ómerk, en stjórnin krafðist

sýknunar á kröfum nefndarinnar og skýrslan dæmd

rjett.

Innlegg beggja aðila ásamt fylgiskjölum og öðr-

um plöggum heíir gerðardómurinn athugað og kom-

itt að þessari niðurstöðu:

„Þegar fjelag kýs nefnd eða menn til að fara með

málefni sín út í frá, ber hún, eða þeir, ábyrgð á gerð-

um sínum gagnvart fjelagsmönnum".

Samkvæmt fundarbók og öðrum plöggum, hefir

umgetin samningsnefnd verið kosin til að halda

áfram samningstilraunum í fjarveru formanns. Sam-

kvæmt ofanrituðu var henni skylt að taka alt það

til greina, er komið hafði fram við undanfarandi

samningstilraunir, og má þá eigi ætlast til minna, en

að hún haldi uppi heiðri fjelagsins sem sendisveitþess

og kref jist skýringar á því, sem útgerðarmenn höfðu

sagt um formann vorn, sem áður hafði verið við

samningsumleitanir fyrir fjelagsingi hönd.

Stjórn hvers fjelags, ber skylda til þess, að benda

meðlimunum á bresti þá, er hún þykist verða vör við

hjá þeim sem fjelagsmeðlimum, og er þá vel viðeig-

andi, þar sem prentuð ársskýrsla er gefin út, að hún

sje þá notuð til þess meðal annars.

Eftir plöggum þeim, er fyrir liggja, virðist síst

hafa verið vanþörf á þessu, því samkvæmt marg-

ítrekuðum samþyktum fjelagsmanna, senda þeir

formann með ákveðinn vilja sinn til kaupsamninga,

en sem þeir svo hörfa frá við fyrsta mótbyr. Sökin

á þessu liggur síst hjá formanni, sem fram á síð-