Ársrit Vélstjórafélags Íslands

						35

ustu stundu hjelt fram margsamþyktum kröfum

fjelagsmanna.

Það er því rjett, að svo miklu leyti sem metið

verður, sem stjórnin heldur fram í 2. lið, hefði for-

maður komið fram umræddum samþyktum.

Eigi er hægt að fallast á það, að fjelagsmenn hafi

tapað á því, að láta samningana ekki gilda frá 1.

okt., því samkvæmt þeim áttu þeir ekki að hafa nema

hálft kaup, en svo mun hafa verið um fæsta.

Þó samkvæmt því sem sagt er um annan lið, að

það sje vel viðeigandi, að stjórn hvers fjelags noti

ársskýrslu sína til þess að benda fjelagsmönnum á,

ef henni þykir ósamræmi í samþyktum þeirra,, þá

má eigi skilja það svo, að þar sje staður til þess

að iskrifa til þeirra ákúrur, em virðast fremur rit-

aðar í hita en í rjettum tilgangi. En tilgangurinn á

að vera sá, að skýra fyrir f jelagsmönnum í hógvær-

um en alvarlegum orðum ef t. d. eins og þarna virð-

íst hafa verið, að þeir samþ. hvað ofan í annað, sem

þeir í raun og veru undir niðri treystast ekki til

að standa fast með, en fela stjórninni á hendur að

framkvæma það. En eins og gefur að skilja, er það

mesta máttarstoð samningsmanns, að hann sje þess

fullviss að samningsaðilar standi fastir og heilir

með samþyktum þeim er hann krefst fyrir þeirra

hönd.

Því dæmist rjett að vera:

Innihald greinarinnar má vera í ársskýrslunni

hvað efni snertir, nema hvað 3.  Iið viðvíkur, en