Ársrit Vélstjórafélags Íslands

						37

kröfðust þess, að aðrir tækju þegar upp samninga-

tilraunir. Ákvað fjelagsfundur að verða við tilmæl-

um þeirra, og sendi nefnd manna, í ;stað formanns,

til samningsfundar. Undirritaði nefndin núverandi

samninga".

Sjeu launaákvæði samnings þessa borin saman við

þær kröfur sem undanfarnir fjelagsfundir höfðu

gert, og formaður hafði von um að fá framgengt, ef

fullur vilji og samheldni fjelagsmanna stæði á bak

við, þá verður því eigi neitað að áranguiinn var

í'remur ljelegur. Enda allfjærri þeim vonum sem

menn höfðu gert sjer í fyrstu.

Það sem vjer verðum þó einkum að átelja í fram-

kvæmd þessa máls, er það, að varaformaður er sett-

ur í stað formanns við umrædda samningagerð. Enda

þótt nefndin hafi þar sumpart stuðning af fundar-

samþykt, þá var hún vel vitandi þass, að hin hörðu

orð útgerðarmanna í garð formanns, miðuðu eink-

um að því, að rýra álit hans sem leiðtoga Vjelstjóra-

fjelagsins. Nefndinni (sem hinum nýkosna aðila í

þassu máli) bar því skjdda til að hreinsa fjelagið af

þeirri vanvirðu, sem það í augum útgerðarmanna var,

að hafa sent formann til samningsfunda. En það var

einungis hægt með því, að láta formann í viðurvist

útgerðarmanna, gera grein fyrir málafærslu sinni,

enda var með því haldið þræðinum í samningamál-

inu, sem ella hlaut að mestu að slitna þegar alveg

nýir menn tóku við. Að varaformannii álöstuðum, gat

hann, í þessu máli, engan veginn komið í stað hins

eiginlega foi*manns. Mátti hinni háttvirtu nefnd vera