ÁRRO ÐI fengið meina sinna. Eftir að hún korn af spítalanum varð hún fyrir því mikla mótlæti að missa ást- ríkan eiginmann. Börn höfðu þau hjón á sínu framfæri og höfðu fjví fyrir fjölskyldu að sjá. Hann var orðir.n háaldraður og heilsubilaður og sjónlaus um nokkur ár, og er sagt, að hann hah' mist sjónina við vinnu í þarfir meðbræðra sinna, borgara Reykjavíkur, því hann mun hafa verið meðal nýtari borgara þessa bæjar, vel gefinn, andlega og líkamiega, er Iiann var á létt- asta skeiði. Svo að lokum þetta um ekkj- una, sem áður er á minst. Prátt fyrir mikla vanheilsu hennar og margvíslega erfiðleika, berst hún sem hetja, sem Drottinn er í verki með. Hún tekur þátt í sem flestum mannúðar- og líknarfé- lagsskap sem hún getur. Síðastl. vetur vinnur hún með öðrum að hreingerningum í Austurbæjar- skóla Reykjavíkur, auk annara heimilistarfa. Hún er að mínu áliti ein af hinum verðugu í augliti hins hæsta. Gleymið ekki ekkjunni á Berg- þórugötu 18. Beztu tímanlegu gæðin eru, að æfa sig í að verða ríkur af góð- um verkum. Sumarkveðja. Vakna upp, þú, sem sefur, og rís upp frá dauðum, og tak á móti dýrðinni Drottins Guðs þíns. Og Guð gerði tvö stór ljós. Hið stærra að stjórna deginum, og hið minna að stjórna nótt- inni, og stjörnurnar. Svo lengi sem jörðin er við iýði skal hvorki linna sáð né uppskera frost né hiti, sumar né vetur, dagur né nótt. (Gen. 1—16, 1.—16). Lof og heiður, prís og æra, sé ódauðlegum, eilífum og almátt- uguin Guði föður, syni og heil- ögum anda, fyrir sín guðlegu orð, nú og að eilífu, og fyrir allar sínar guðdómlegu náðar- gjafir, andlegar og líkamlegar, vetur, sumar, vor og haust. GAMAI.T SÁLMVERS. Sumargjöf, Jesú, sért þú vor, sumar farsælda veit, sumarsins helga sérhvert spor, sumarföng gef þú neit. Sumar friðar og samlyndis, sumar lífs betrunar. Sumar innra manns sælgætis, sumar guðs nálægðar. Syndakvittunar sumar gef, sumarið þinni blessun vef. 1 sumar ef burtu sofnum vér, og súpum dauðans skál,
Beinir tenglar