Embla

						skrauti, sem til er ;í staðnum, ef ekki á öllu landinu!" Svaraði

Helga, scm var konan.

„Og ^íl hvers skal það nú hér? Móðir mínl" Hún sagði:

,,Eg hef' í mörg hamingjusöm ár lilakkað í hjarta mínu ytir því,

að eg ætti hraustan og harðfengan son, þar sem þú ert, Ari, en í

gærkvöldi heyrði eg hversn þú brást trausti föður þíns á gamals-

aldri, til þess að sækja rétt máll C)g til þess að eg öivilnist ekki

ylir vonbrigðunum, ætla eg mér lil huggunar að skauta þér, og

sjá hversu þú sómir þér sem kona í vorum lióp, þá geturðu el' til

vill í þessu gerfí veitt mér Eorstöðu, þegar faðir þinn er lallinn

í bardaganum íyrir sínu rétta málefni!"

Ari náfölnaði, spraii upp úr saenginni og sagði eítir langa, sorg-

lega þögn:

„Vel get cg farið með föður mínum fyrir þiti orð, móðir, þó

cg viti að það vcrður allra vor bani um það lýkur —."

I(i