Tagore: VIÐ BORGHLIÐIÐ Hrctnnast ský og hefst á lofti húmið bláa, bíð ég hér við borghliðs hvelfing breiða og háa, berast hjá í ysþröng anna, eins og straumur, hópar manna. Hví á þessu kyrra kvöldi kemurðu eigi, hví skal mér sú von og vissa verða tregi? Svipþung nóttin svarta slæðu á sjónir breiðir, andvörp mín um upploft berast óraleiðir. Fríða Einars. þýddi lauslega 21