Sofinn er fugl í lyngi, mús í mó, maður frá orfi gekk til hvíldar. Þey! skógálfur sendir skugga-fingur-koss skjálfandi blárri fjólu og gleym-mér-ey. Sofínn er fugl í lyngi, mús í mó. Hljóðlega sveimar minning ein og ein andvaka, meðan sóley blundar rótt. Hálfnumdu líkast ljóði úr týndri bók, lesnu við opinn glugga um bjarta nótt, hljóðlega sveimar minning ein og ein. Sumarkvöld gestur gisti þennan dal. Gullregn um efstu heiðartinda féll. Hér leynast töfrar enn um brekku og bæ, bjarmar af ævintýri um hæð og fell. Sumarkvöld gestur gisti þennan dal. Þögninni einni segjum okkar sorg. Sungin var gleðin út í vind, sem blés. Spor lágu brott úr dalnum annan dag, dögg féll af greinum lítils reynitrés. Þögninni einni segjum okkar sorg. 56