Embla

						Á  ÞJÓÐMINJASAFNINU

Mig langar til að spyrja þig, löngú horfna kona,

hvað leiddi hcndur pfnar

að sauma þcssar rósir i samfelluna þlnaí

og svona lika finar.

Var það þetta yndi, sein askan hafði seitt þiír

i augu og lijarla?

Eða fyrir manninn, sem þú inœttir fyrir nokkru,

að þú máltir iil að skarta?

Attirðu þer Icyndarmúl, sem leyfðist ekki að segja,

en lœrðir ekki að skrifat

Eða va'ntirðu þér athvarfs þar, sein ekkcrt var að finna,

þegar erfitt var að lifa?

Var það lifs þins auðlegð cða blaðsins bitri kvíði,

þcgar blómið hefur angað?

Var það ást þín i ineinum, eða eilifðardrautnur,

seni þú yfirfa-rðir þangað?

En hver veit, ncma finnist þér fdvislegt að spyrja,

hvað fólst í pinu geði,

þvi ég er máske arftahi allra þinna sorga

og allrar þinnar gleði.

Halldóra B. Björnsson

EMBLA                                                                                                   15