Embla

						Föðurætt afa míns var úr SkaftafellssýJum. Afi Jians, Bárður Sig-

valdason, flýði ásamt konu sinni og ungri dóttur austan þaðan í

Móðuharðindunum, og ílentust þau að lokum á Rangárvöllum.

Amma mín og nafna var ættuð af Rangárvöllum, fædd þar og upp

alin. Þau hjón, afi og amma, bjuggu allan sinn búskap í Kollabæ í

Fljótshh'ð. Afi var hinn mesti bændafrömuður og langt á undan

sinni samtíð í jarðabótum og öllum búskaparháttum. Amma mín

var ljósmóðir í Hlíðinni í rúm tuttugu ár. Lánaðist starfið henni

vel. (Hún var ljósa mín-j Amma var grandvör kona og gætin, talfá

og orðvör. Aldrei heyrði ég til hennar blótsyrði né last um nokk-

urn mann.

Þau afi minn og amma höfðu mig í fóstri til tíu ára aldurs.

Amma kenndi mér fyrstu versin mín og sagði mér um frelsarann.

Hún lagði trúarundirstöðu lífs míns. Afi söng manna bezt. Hann

hafði mig á knjám sér, þegar hann söng Passíusálmana við hús-

lestra á föstunni. Þá lét hann mig fylgjast með hverju orði með

þeim hætti, að hann dró fingur með hverri línu í sálminum, unz

söngnum var lokið. Hann notaði jafnan flokkabókina, og gaf

hann mér hana síðar. Er liún enn í eigu minni. Afi gaf mér fyrstu

skrifbækurnar og ritföngin, og Nýju sálmabókina gaf hann mér,

er ég var rúmlega fimm ára. Nokkru seinna gaf hann mér Nýja-

testamentið, og las ég það spjalda milli og var oft látin lesa það

hátt fyrir fólkið í bkðstofunni á kvöldvökunni. ]á, svona var afi

góður. Þau voru samtaka með gæðin við mig. Helgustu minning-

ar mínar frá bernskuárunum eru tengdar afa og ömmu á einhvern

hátt.

Pabbi var greindur vel, bókhneigður mjög og hagmæltur í

betra lagi, en lét b'tið á þeirri gáfu bera og fór vel með hana. Hann

keypti íslendingasögurnar og las þær á kvöldvökunum, meðan

prjónað var, kembt og spunnið. Það var eiginlega lesið allt, sem

komizt var yfir. Húslestrar voru lesnir árið um kring að fráskild-

um sláttutímanum. Mamma mín var söngelsk mjög og kunni mik-

ið af ljóðum og sálmum, var lagviss og hafði fallega rodd. Hún

var góð móðir og hafði vakandi auga á okkur börnunum, að við

lærðum aðeins það, sem gott væri og nytsamt og bærum ekki Ijótt

eða óvandað orðbragð í munni, enda var forðazt að viðhafa nokk-

18                                                                                                  EMBI.A