í&jfcíi Hulda ,, Grágæsamóðir, ljáðu mér vængi," svo ég geti svifið suður yfir höf. Bliknuð hallast blóm í gröf, byrgja ljósið skuggatröf, ein ég hlýt að eiga töf eftir á köldum ströndum, ein ég stend á auðum sumarströndum. Langt í burt ég líða vil ljá mér samfylgd þína. Enga vængi á ég til, utan löngun mína, utan þrá og æskulöngun mína." 22 EMBLA