LAUFEY VALDIMARSDOTTIR MINNING Ég sá þig hinzt um sumarstundu, er sólin lýsti fold og geim. Og báruijöld og blóm á grundu í blænum léku á morgni þeim. Og vorsins bros þér vcrr á hvarmi, er vinarhönd þú réttir mér. Þú varst með baldursbrá á armi, þú bauðst þeim vinum heim með þér. Þótt líisins sól að sævi gangi, ég seint mun gleyma þinni mynd með bros í augum, blóm í fangi og blæ um vanga ai Esju tind, með vorsins söng í sálu inni og sólskin yfir hreinni brá, svo leit ég þig í síðsta sinni. Það sízt mér kom í huga þá. EMM.A 29