Embla

						—   Ég er fædd á Helgastöðum í Eyjafirði 13. júlí 1876 og alin

þar upp. Foreldrar mínir vorn Sigfús Hansson bóndi þar og kona

hans Guðrún Jónsdóttir. Þegar ég var 27 ára gömul giftist ég

frænda mínum, Pálma Jóliannessyni frá Skriðu í Eyjafirði. Byrj-

uðum 'við búskap okkar þar, en fluttumst síðar að Kálfagerði í

Saurbæjarhreppi. Við hjónin eignuðumst 6 börn. Til Akureyrar

fluttumst við 1930 og höfum búið þar síðan.

—  Hvað varstu gömul, þegar þú byrjaðir fyrst að fást við

skáldskapinn?

—   Ég veit ekki, hvað ég á að segja um það, — en ég var ekki

nema 4—5 ára, þegar ég fór að hnoða saman vísum. Það var

auðvitað lítið vit í þeim. Eina vísu man ég, sem ég orti til bróður

míns, þegar ég var 12 ára. Hún er svona:

Hvar þú gengur guðs á storð,

gæt þess, enginn kraftur

liðinn tíma og töluð orð

tekið getur aftur.

—   En livenær byrjaðir þú að bvia til sögur?

—  Það var um svipað leyti. Ég lifði alveg í þessu. Og þegar ég

gat farið að pára, skrifaði ég sögur á laun. Svo komst mamma að

þessu, og ég heyrði hana segja ókunnugum frá öllu saman. Þá

skammaðist ég mín svo fyrir þetta, að ég brenndi öllum sögunum

og hætti að skrifa. Þó bjó ég til smáleikrit, sem við krakkarnir

í nágrenninu lékum í baðstofuendanum heima — og pabbi lék

þá stundum elztu karlana fyrir okkur.

—  Hvað varstu gömul, þegar þú skrifaðir það fyrsta, sem komið

liefur út eftir þig?

—  Um fertugt. Það var bara tilviljun. Krakkarnir mínir voru

með í að gefa út sveitarblað og báðu mig að hjálpa sér um efni.

Þá skrifaði ég Digru-Guddu. Páll Árdal, móðurbróðir minn, eggj-

aði mig á að koma sögunni á prent. Eg bætti nokkrum sögum við,

og þannig urðu Sögur úr sveitinni til. Þær voru það fyrsta, sem ég

kom í prentun, þó að Tengdamamma kæmi út árinu áður, 1923.

Sögur úr sveitinni komu út 1924, Gestir 1925, Gömul saga 1927,

EMBLA-5                                                                                            33