Embla

						Þegar við komum heim, var heldur en ekki tekið á móti okkur.

„Þurftirðu að bera hana eða leiða?" spurðu systkini mín í kór.

Ég leit bænaraugum á mömmu, og hún þagði.

En þegar farið var að taka upp bögglana, vildu allir koma sér

við mig. Svona sælgæti hafði aldrei komið á okkar heimili fyrr.

Þegar ég var háttuð um kvöldið og fór að hugsa um allt, sem ég

hafði séð og heyrt, fannst mér þetta vera mikill merkisdagur og

ég vera orðin ósköp rík. En þó var eitt bezt, og það var að vera

nú komin heim.

EMBLA-Í                                                                                            49