Asta Guðbrandsdóttir Huldumærin í Grásteini Sat ég fram i dalnum um sumarkvöld blitt. Lóan söng i hliðinni Ijóðið sitt þýtt. Fagurt hún syngur um sumarkvöldin löng, en huldumr þó betur sinn harmbliða söng. Huldumtvr i Grusleini hörþuna slr. Hún er mér frá bernsku svo innilega kr. Hafði ég lengi óskað, að hana fengi sjá. Óskin sú var orðin að eldheitri þrá. Gekk ég fram að Grásteini að hlýða á þennan hljóm. Huldumrin sóng þar með engilfögrum róm. 50 EMBLA