Um vetrardimma daga og vctrarkvöldin löng cndurhljóma i sál þinni cigðu af mínum söng." Hún kyssti mig á ennið og hvarf inn i stein. A vesturhimni blástjarna blikaði ein. Alein stóð ég eftir, álfamrin þá fannst mcr eins og draumsján svo dýrðleg og há. Heirn ég gckk til bjar i hvilu mina hljótt. Ég mátli ekki sofa þessa miðsumarsnótt. Hljóma geymda i sál minni af liuldumcyjarsöng um vetrardaga á ég og vctrarkvöldin löng. 52 EMBLA