BÆRINN LOKAST Ég opnaði hurðina í liálfa gátt og hleypti Gleðinni inn. Hún kom svo rjóð og rétti mér kinn, ég roðnaði og kyssti fyrsta sinn. ¦ En Gleðin lék mig þá grátt. Hún rndi mig hjartafrið, hamingju og ást og helgustu skyldunum mínum, hún seiddi með augnalínum. En þá hvarf mér allt, og allt mér brást. Ég leitaði hennar í hálfa öld, og hana ég aldrei gat fundið. Ég sat og beið hennar kvöld eftir kvöld með kvíða og þrá út við sundið. Og loks gekk ég h'eim með leyndan harm, ég leitaði hvildar hjd sænum Ég þerraði kinnar, ég þerraði hvarm, og því nst ég lokaði bænum. Sigríður Björnsdóttir EMBLA 61