KVÆÐI OG STOKUR Eftir Jóhönnu Friðriksdóttur í HAFI (Brot) í haf skal nú láta með lundina káta, því langdegið fer nú í hönd. Þó kaldur sé Þorri og illviðra orri öldunum kasti upp á strönd, ég hika ei við bylinn, um blárastahylinn ég beina leið fer suðr í lönd. Nústend ég sem hetja. Við storminn skal etja og stýra út á ólgandi haf. Þó brimlöðrið velli og byrðinginn skelli, og bylgjurnar lemji 'ann í kaf, hann byltist og réttist, af borðunum skvettist, svo blikar mitt fannhvíta traf. (]2 EMBLA