Embla

						Já, hvessið þið, vindar,

og hverfið þið, tindar,

ég kvatt hef hinn síðasta stein.

Þó margt sé að baki,

sem tárunum taki,

ég tefli á hættuna ein.

Að vetrinum syrtir,

með vorinu birtir,

og viðir fá laufgaða grein.

Á HOLTAVÖRÐUHEIÐI

Þokan, köld og blökk á brá,

byrgði holt og steina,

eins og heiðarhrjóstrin grá

hefðu mörgu að leyna.

HALLAR NORÐUR AF

Himinn gerðist lireinn og klár.

Hér varð drungi að flýja.

Friðarboga bros og tár

blikuðu milli skýja.

RJÚPAN Á BJARGI

Ferðafólkið kom að Bjargi í Miðfirði, þar sem Ásdís, móðir

Grettis, bjó forðum. Rjúpa flaug undan fótum þess og barmaði

sér mjög.

Hræðist bæði hunda og menn

hrædd af stefnivargi.

Hefur í mörgu að mæðast enn

móðurást á Bjargi.

KMliLA                                                                                                             63