A VATNSSKARÐI Stephan G. Stephansson getur þess í endurminningum sínum. að þegar hann var drengur í VíðimýrarseH við Vatnsskarð, hafi hann oft séð til ferða skólapilta um skarðið og hugurinn þá hvarflað víða. Vítt má sjá af Vatnsskarðs brún og vegi háa grunda. Sagan á þar sefgrænt tún og selið lága, hrunda. SEÐ TIL ÆSKUSTÖÐVA Norðurfjöllin blöstu blá björtum liimni móti. Það var eins og yrði þá annað hljóð í grjóti. ÞÚ HEFUR SVIKIÐ Ungum bóndasyni bauðst skrifstofustaða í Reykjavík og þáði stöðuna. Þótt þér staðan virðist væn, verðir máske ríkur, hefurðu svikið grösin græn og glæpzt til Reykjavíkur. Maður nokkur átti að næturlagi brýnt erindi í hús það, er skáldkonan bjó í. Þótti honum seint gengið til dyra og varð reiður. Hún kvað: 64 EMBLA