Embla

						Á eftir sýndi fraulein S. smákrakka. Hún var aðdáanleg sem smá-

barnakennari, en seigdrepandi í fullorðinstímunum. Á eftir smá-

krökkunum komu stærri telpur, sem ég hafði æft, eins og þú veizt,

af því að prófið stóð fyrir dyrum. Manstu, þegar frú Helitzsch

sagði,að ég ætti að sýna 10 ára telpurnar. Heima á íslandi hefði

maður sagt: „Guð, ég get það ekki," — hér tóku allir orðalaust við

hinum erfiðustu verkefnum.

Dagarnir líða. Við sitjum í Jestinni norður. Ég er ósegjanlega

hamingjusöm, með prófskírteini, í leikfimifögum, sundi, úti-

íþróttum og sportnuddi, einhvers staðar í töskunni, og hugann

barmafullan af glæsilegum afreksdraumum. Þvílíkt augnablik. —

Við skulum staldra við og láta það aldrei líða.

Ólöf Árnadótíir

72

EMBLA