breytta málrómnum. Hún lagði mikla áherzlu á öll orðin. — „Þeir segja, að allt rætist það einhvern tíma, sem maður óskar sér, en þeir ljúga því bara að mér og þér, og öllum, sem eru nógu mikil börn að trúa þeim. Þú getur aldrei gengið undir regn- bogann, það getur enginn. Og þú eignast heldur aldrei neitt af því, sem þú óskar þér. Þú skalt hætta að hugsa um þetta, áður en það er um seinan." Mér varð einkennilega ónotalega við, eins og spáð hefði verið fyrir framtíð minni af hinum alsjáanda. Ég fann, að Hanna gamla sagði satt. Myrkrið kom aftur í augu henni, þau urðu köld og líflaus eins og gler eða frosið vatn. Hún sneri við mér bakinu, tók pokann sinn, rambaði ofan götuna, og hvarf fyrir bæjar- hornið. Ég stóð eftir með tvær hendur tómar. Þðrdis Jónasdóttir 82 EMBLA
Beinir tenglar