Embla

						trú manna á kraft þess, og Vogsósa, þar sem séra Eiríkur hinn

fjölkunnugi sat.

Því var það í júní 1940, að ég fekk tvær stallsystur mínar til

að skreppa með mér austur í Vog.

Við fórum úr Reykjavík um hádegi á laugardag með bíl að

Kleifarvatni, gengum 'upp Lönguhlíð og tókum stefnu þaðan á

Herdísarvík. En hvernig er annars Langahlíð, þegar upp er komið,

fjallið, sem dregið er með langri, beinni línu og sker sig því svo

sterklega úr öðrum fjöllum Reykjaness, sem öll eru eintómar

strýtur og linúkar með skörðum á milli, séð úr Reykjavík? Það

var nógu gaman að kynnast því.

Þegar brúninni, sem við sjáum úr Reykjavík, sleppir, taka við

mosaþembur, síðan talsverðúr gróður og víða yndisfagrir vall-

lendisbollar með háfjahablómgresi. Fórum við því ekki óðslega

að neinu. Veður var hið bezta, logn og sólskin. En nú fundum við,

að þetta fjall -er ekki einstakt í sjón, heldur ]íka í raun. Gróður-

inn fer minnkandi, og nú tekur við hraun og aftur hraun, sem

virðist alveg ógengt; svo stórgert er það. Eitt einkennir þennan

stað sem fjall, að þaðan sér aðeins upp í himininn, og er því ekki

hægt að átta sig á nokkrum hlut nema eftir korti og áttavita eða

klukkunni og sólinni. Sjóndeildarhringurinn er ekkert nema

hraun og þústir, hver annarri líkar. Frá norðurbrún, sem heitir

Langahlíð, lækkar landið til .austurs og hækkar svo aftur, svo að

það er eins og maður sé niðri í skál. Við gengum upp á hæstu

hraunstrýtuna og lituðumst um. Sáum við þá, að hraunið er lægst

í miðju. Tókum við nú stóran krók á hala okkar til að leita að

útgöngudyrum úr þessu völundarhúsi. Þegar við komum að þess-

ari lægð, reyndist hún vera helluhraun, sem liggur, má segja,

þvert yfir þessar ógöngur. Fréttum við síðar í Selvogi, að það er

eina leiðin, sem fær er, þarna yfir. Þarna sáum við meira að segja

slóða á hellunum á stöku stað eftir hesta, en þær eru nokkuð víða,

þessar steinlögðu götur á Reykjanesfjallgarði. Þegar við komum

að suðurbrún þessarar miklu hraunskálar, sáum við út á sjóinn,

en fram undan liallar landinu, sem er hraunstraumur mikill, til

suðurs. Er hraun það illt yfirferðar, — betra að vera vel skóaður

í slíku gangfæri. í þessum hraunstraumi sáum við einhvers konar

84                                                                                                             EMBLA