Embla

						Ragnhildur Gisladóttir:

Niður eilífðarinnar

Ég legg milt eyra við óma

og inni byrgi í sál,

sem í þögnina þrýsta sér gegnum,

hið þögula eilífðarmál.

Eg heyri það lala i tónum

og lúlka hið feikna djúp,

er við slöndum við, þrásinnis þögul,

og þreifandi á, loftsins hjúp.

Við teygjum oft hendur í trylling

eflir tilverunni, sem hvarf,

viljum kalla til lífsins þann liðna

og losa okkur við þennan arf,

þennan dóm, að þurfa að deyja,

er við dveljum við verkefni þörf,

að hœtta að lifa og Ijúka

við lifsstörf á þessari jörð.

90                                                                                                             EMBLA