VORVISUR Eflir Sigriði Helgadóttur Á vorin alltaf viðkvm þrá vaknar i huga mínum, pegar um loftin lóan smá líður á vngjum sínum. Hún með fullri vissu veit, hvar vordýrð bezt má finna og flýgur áfram upp í sveit til skustbðva sinna. Þá lt ég hugann létt um geim líða á vngjum sinum og bera mig sem bráðast heim að bernskustöðvum minum. Örnefni þar öll ég veil og aldrei þeim mun gleyma. Þar, sem fyrst ég foldu leit, mér finnst ég eiga heima. 96 EMBLA