KAFLAR UR BREFUM Austfirzk kona sendir Emblu þessa vísu: Vertu Embla körlum kær, konum gleði og sómi. Allt hið bezta, er eiga þær, ásýnd þinni ljómi. . . . Sveitastúlka skrifar: .... Okkur kvenfólkinu ætti að vera það áhugamál, að konur gætu átt sitt ársrit, sem birti skrif kvenna einvörðungu, því að svo mikið birta karlmennirnir af alls konar ritsmíðum, að ég vona, að skáldskapur kvenna standist samanburð við eitthvað af því í bundnu máli eða óbundnu .... Úr bréfi að norðan: .... Þegar ég hlustaði á nýja þulinn í útvarpinu í fyrsta sinn, varð mér að orði: Löngun eftir ljósi og frið liggur víða dulin. Eitthvað finnst mér óþjált við útvarps nýja þulinn. embla 103