Á honum máske er ekkert gróm, á sér frægð og heiður. En hann á lítt af ljúfum róm, og líklega er hann reiður. Heldur skipt um hljóma er, hæli honum hver sem getur, þegja báðir, því er ver, Þorsteinn minn og Pétur. Kvenréttindakona skrifar: .... Það er ekki þar fyrir, að stundum dettur mér eitthvað í hug, sem er eins og einhvers konar vísa eða ljóð. Ég skrifa það sjaldnast niður og gef því ekki einu sinni nöfn. Hef nógu öðru að sinna. .... Ég er ekki yiss um, að það sé af eðlismismun, hve fáar konur stunda ritstörf, samanborið við karlmenn. Mér finnst eftir- tektarvert, að margar konur, sem hafa nálgazt það að vera taldar rithöfundar, hafa verið sjúklingar og dvalizt á hælum. Þetta finnst mér benda til þess, að það séu fyrst og fremst heimilisstörf- in, sem koma í veg fyrir andlega iðju kvenna. Má vera, að sumum þyki það meðmæli með heimilisstörfunum .... Sigga skrifar: .... Þið óskið eftir því, að sem flestar konur láti til sín heyra í Emblu. Sú ósk ætti að geta rætzt. Við konurnar höfum ekki liingað til verið álitnar tregar til þess að láta heyrast í okkur, þegar svo ber undir. .... Ég sendi ykkur hérna lítið ljóð, sem ég hélt, að væri sonnetta, en fróður maður sagði mér, að væri ,^tanza með til- brigðum". Það er víst voða fínn útlenzkur bragarháttur ag alveg agalega gamall. Stanzan hefur nafn og heitir 104 EMBLA