Embla

						

Sígur vetrar svellug brún,

seinkar vori hlýju.

Sælt væri að kúra í sólardún-

sæng hjá Filippíu.

Reykvísk kona skrifar:

....  Ég sendi ykkur til gamans vísu, sem ég bjó til, eftir að

hafa lesið nýtízku ritdóm.

Á safaríka stílnum má stóru skáldin kenna,

hann streymir eins og uppspretta úr þeirra lindarpenna.

Umkomulaus og nakin abstraktanna þjáning

er hinn snari þáttur í séníanna tjáning.

-   Skáldkona að austan skrifar:

.... Ég fæ eigi annað séð en það sé bæði þarft verk og gott,

sem þið hafið með höndum, að halda til liaga bókmenntum

kvenna. Sú er ósk mín og von, að ykkur fénist um sem flest af

þeim góðu verðmætum, sem liggja grafin víðs vegar, út um

byggðir landsins, í fórum kvenna. . . .

Þótt Embla hafi, eftir bréfum að dæma, mest verið dáð af kven-

fólki, fer ekki hjá því, að hún eigi aðdáendur í hópi karla. Hér

er t. d. kafli úr bréfi frá einum þeirra:

.... Ég leyfi mér hér með að færa yður beztu þakkir fyrir

ritið. Það er að mínum dómi eitthvert bezta tímarit okkar og lof-

ar mjög góðu um framtíðina. Verst þykir mér, hve langt er

þangað til hún heimsækir mig næst. . . .

Kona, sem er vel kunnug ritstjórum Emblu, og þekkir einnig

eiginmenn þeirra, sendir eftirfarandi:

106                                                                                                           EMBLA