STEINS-HLJÓÐ Þögn, ryðbrunnin rauðagjalls þögn, á rökkur hins bleika dags rann eins og rauður sjór. í roðanum blikaði á fax á línhvítum fák, sem ieið, um Joftið myrkt af þögn, hringinn í kring um hring sem Jieiðin gömul sögn. Þá seitlaði sígild þögn á sofandans hnignu brá. En feigðin í faxið hélt á fáknum. Mér birtist þá eilífðar útbrunnin strönd og annarleg þegjandi rögn. En reynd mín er rauður sjór og rödd mín vígð í þögn. ]08 EMBLA