Hér er gömul vísa ættuð að norðan: Kveð ég ljóðin kát og hress, kvíði ei hnjóð í orðum, fyrst að góður guð til þess ga£ mér hljóðin forðum. Gömul kona mætti lífsglaðri stúlku, sem hafði verið á dansleik nóttina áður. Blómstraði ástin undurfljótt, ung var gróðrarstöðin. En hrædd er ég um, að hafi í nótt hélað efstu blöðin. Ung stúlka kvað um fallinn hest: Allir sofa inni hér í örmum hljóðrar nætur. Ljósaskjóni látinn er. Lítil stúlka grætur. Morgunsvæf stúlka, sem svaf við austurglugga, sagði þegar hún þurfti að fara snemma á fætur: í austri sólin ákaft skín, enn ég hlýt að rísa á fætur. En bak við kvöldin bíða mín bjartar hlýjar draumanætur. Skáldaskemmtan: Skáldin leita skemmtunar, skemmstu fara leiðirnar: Sumir ganga í grænan mó — en Guðmundur Ingi í fjárhúskró. 110 KMBLA
Beinir tenglar