Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Nżtt kvennablaš

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Nżtt kvennablaš

						NYTT KVENNABLAÐ
Guðrún Stefánsdóttir frá Fagraskógi
<§Jóferðín -
Þú  veizt ekki til  hvers ég  vakna,
vakan  hún  lokkar mig.
( draumnum  ég   dagsins sakna,
þá dreymir mig   bara þig.
Við stjarnanna leiftur löngum
létum við tvö í  haf,
með fagnandi farmannssöngum
en fólkið í landi  svaf.
Og  ég  ætla að vaka og  vaka
Vil  ekki af bátnum  sjá.
Við sólris við siglum til  baka,
og  syngjandi  eins og  þá.
Nú  brimfaldinn  kjölurinn  klýfur,
kætir hinn fríski  blær,
um  sælöðrið báturinn  svífur,
en  sveitin við augum  hlær.
Og  örsmái fuglinn fleygi
flögrar við bátsins hlið.
Hann  gleðst yfir glóbjörtum degi
og golunni eins og  við.
Er líkastur fuglinum fleygum,
farmannsbáturinn  þinn.
Við saman  sólskinið eigum
og  svefnlétta morguninn.
Nú ferðin er óðum á enda,
aldan  mér vaggar þó.
Og  árgeislar ylblíðu  senda.
Ó  hvað er gaman á sjö.
Þú veizt ekki til  hvers ég vakna,
vakan  hún  lokkar  mig.
í draumnum  ég  dagsins sakna,
þá dreymir  mig  bara þig.
^.
j   Fyrir   heill  kvenþjóðarinnar
viljum  vér allar vinna.
Það er af, sem áður var, þegar Þorgeir Ljós-
vetningagoði lagðist undir húðf atið til að hugsa
einn fyrir alla. Nú eigum við öll að hugsa.
Við höfum skift hans hlutverki á milli okkar.
Við eigum öll, konur sem karlar, að hugsa
og vinna að velferðarmálum þjóðarinnar.
Ef til vill væri æskilegt að sá eða sú, sem
ætlar á ráð að leggja, hefði viðtæka lífsþekk-
ingu, hefði t. d. gengið ævispor hvers manns
og hverrar konu, en meðan slíkan göngugarp
vantar, eigum við þá ekki að hætta á að segja
það, sem okkur hýr í brjósti?
Mér finnst að konurnar, hver einstök, ætti að
kveða upp úr með sínar skoðanir og sjá hvort
þær þola dagsljósið. Sú, sem þegir altaf, veit
kannske beina braut til farsældar, en lætur hjá
líða að starfa til mannheilla.
Hvað vildum við hver í sínu lagi hafa stuðst
við i lifinu, og hvers vegna?
Ekki til stundarþæginda. Við myndum allar
láta þau af hendi fyrir aukna lífshamingju. —
Eða er það það sama?
Eg skal í örfáum orðum lýsa að nokkru
minni afstöðu.
Sá stuðningur, sem við allar konur æltum að
fá á æskuárunum, ætti að stefna meðal annars
að því, að við gætum orðið skjól nýgræðingn-
um á næsta vori.
Eg hefi það sjónarmið, að þægindi og lífs-
hamingja sé ólíkara en dagur og nótt, og tel
það skakkt að ala fólk upp til að verða dýrk-
endur þægindanna, að hugsa mest um að hafa
litið að gera, margt hjálparfólk og bíla, ef út
úr húsum er farið. Það er i andstöðu við lífs-
hamingjuna. — Þess vegna eigum við ekki að
forðast erfiðið, ekki heldur fyrir hönd dætr-
anna. En að eitthvað verði úr starfi þeirra, þess
óska ég. Að þær geti sætt sig við afköslin, þeg-
ar degi hallar.
Til þess að unga fólkið geti það með þvi
meiri ánægju en við, tel ég muni beinlínis þurfa
ósérhlifna aðstoð og leiðbeiningar þeirra eldri.
Fólk lítur misjafnlega á ávinninginn i að
koma upp börnum. En það sýnist mér áþreif-
anlegasta starf æfinnar.
Aðeins hraust fólk hlýtur þá hamingju. Sé
það i kærleika innt af hendi, ber ég lotningu
fyrir því.

					
Fela smįmyndir
I
I
II
II
Auglżsingar
Auglżsingar
Auglżsingar
Auglżsingar
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Auglżsingar
Auglżsingar
Auglżsingar
Auglżsingar
III
III
IV
IV