Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Nżtt kvennablaš

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Nżtt kvennablaš

						NÝTT KVENNABLAÐ

Siðferðilegt vandamál

og kvenréttindi.

Undanfamar viknr hefir blöðum og útvarpi

orðið venju í'remur tíðrælt um íslenzkt kven-

fólk, eða öllu heldur fámennan hóp þess, sem

borinn er sökum um að gera sér of dælt við

setuliðið brezka.

Vera má að eitlhvað sé hæft i áburði þessum,

en óneitanlega er hann til lítils vegsauka þeim,

er hafa hann í hámælum. Söguburður eins og

sá, sem hér er um að ræða, bætir ekkert böl, en

getur hinsvegar valdið þjóðinni allri miklum

álitshnekki út i frá. Auk þess eru sum ummælin,

er um mál þetta hafa birzt, beinlinis móðgandi

fyrir íslenzku kvenþjóðina yfir höfuð að tala.

Væri til dæmis fróðlegt að heyra þau rök, er að

þvi hniga, að íslenzkt kvenfólk sé svo miklu ó-

skírlífara en karlmenn landsins, að það beri að

svipta það almennum mannréttindum og banna

því að tala viíS hvern sem er. A annan veg verða

þau varla skilin tihnæli blaðanna um að lögregl-

varða á undan öðrum og drengilega farist.

Mæðrastyrksnefndin hefir hlúð að og náð rétti

fjölda mæðra. Það er mikið og gott verk.

En belur má ef duga skal. Ofan á fákunn-

átlu ógiftu móðurinnar leggst hcimilisleysið.

Mér virðist brýn nauðsyn að stofna mæðra-

heimili. Með þessu andvaraleysi, sem ríkir enn,

eruro við ekki aðeins að bera út börn, eins og

i heiðni var siður, heldur berum við út móður

og barn.

Á shku mæðraheimili tel eg að meðferð

barna mætti lærast. Ég hefi beðið lengi eftir

umræðum um mæðraheimili í grennd við

Reykjavík. Ég vona að einhver góð kona, sem

les mál mitt, taki undir við mig, ekki aðeins

í hjarta sínu, heldur opinberlega, ef skriður

mætti því fyrr komast á málið. Orðin eru til

alls fyrst.

I fræðslulögin, alla skólana, vantar algerlega

námsgreinina, sem eg tel þá þörfustu fyrir kon-

una. Og um leið þá námsgreinina, þá einu (eft-

ir fullnaðarpróf barnaskólans), sem eg tel að

ríkið ætti að krefjast, að hver kona næmi, og

innan viss aldurs. Blessun myndi spretta upp

af slíku námi.

G. S.

an hafi eftirlit með konum, er gefi sig á tal vi'ð

setuliðið brezka, og uppástungur um að hand-

taka þær um stundarsakir.

Er hugsanlegt að samskonar tilmæli birtust í

garð karlmanna, ef dæminu væri snúið við og

um erlendar konur væri að ræða hinsvegar ? Nei,

karlmönnum virðist frjálst að vaða elginn um

allt og við alla, án íhlutunar blaða og lögreglu,

enda nota þeir sér það óspart sumir hverjir.

Hitt er rétt að taka fram i þessu sambandi, að

konur gera það ekki að jafnaði að ávarpa ókunn-

uga að fyrra bragði á götum úti, nema brýn

nauðsyn beri til, og komi það fyrir spinnast

sjaldan af því langar umræður milli hlutaðeig-

enda. Ofangreind tilmæli eru því jafn ósann-

gjörn í garð kvenna eins og þau eru móðgandi,

og er ekki rétt af konum að taka við þeim þegj-

andi. Konur verða að gæta þess, að láta ekki

traðka á almennum rétti sínum í neinu. Ef þær

gæta hans ekki sjálfar, gerir það enginn og er

þá sýnt hversu fara mun.

Hin hlið þessa máls er þó ekki síður umhugs-

unarverð. Því hefir verið haldið fram, að i hópi

þessara mjög umræddu kvenna gæti mikið korn-

ungia stúlkna. Er hér mikið alvörumál á ferð-

um, ef ekkert er aðhafst til að hjálpa stúlkum,

eins og þessum með ráðum og dáð yf ir umbrota-

tíma gelgjuskeiðsins. Sennilega hljóta þær fæst-

ar nokkra framhaldsmenntun eftir 14 ára aldur

og flestar munu þær hafa litlu úr að spila efna-

lega. Ef til vill er og heimilum þeirra stórum

ábótavant.

Erlendis er nú orðið unnið mikið að mann-

ræktarmálum, sem þessum. Vandræðafólkið

reynist þjóðfélögunum dýrt i rekstri og þcss

vegna er kostað kapps um að fyrirbyggja, að

fleiri ungmenni fari í hundana en hjá verður

komist. í þessu augnamiði hefir t. d. Lundúna-

borg öll vangefnu börnin sín og vandræðabörnin

i sérstökum skólum til 16 ára aldurs. Fram að

14 ára aldri eru þeim kenndar almennar náms-

greinar, en næstu 2 árin þar á ef tir aðallega verk-

leg fræði. Þegar að skólanum lýkur, sleppir hið

opinbera samt ekki hendinni af ungmennum

þessum, því að bæjarstjórnin rekur nokkrar

skrifstofur víðsvegar um borgina og er hver

þeirra i náinni samvinnu við ákveðna tölu um-

ræddra skóla. Áður en unglingarnir útskrifast

úr skólanum, sendir hlutaðeigandi skrifstofa

fulltrúa sína til viðtals við kennarana og nem-

endurna.        ,                                                   ,

Hefst nú hið raunverulesa starf skrifslofunn-

					
Fela smįmyndir
I
I
II
II
Auglżsingar
Auglżsingar
Auglżsingar
Auglżsingar
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Auglżsingar
Auglżsingar
Auglżsingar
Auglżsingar
III
III
IV
IV