Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Organistablašiš

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Organistablašiš

						Sigurður G. ísólfsson, minning
Fæddur 10. júlí 1908, dáinn 31. júlí 1992.
Þegar fregnir berast um andlát kærra
vina og velgjörðarmanna setur menn
hljóða, um hugann fara myndir og löngu
liðnir atburðir rifjast upp. Allt tengist
það samferðamanninum kæra sem nú
hefur lagt upp í sína hinstu för. Segja má
að hugurinn hverfi langt aftur í tímann, á
vit þeirrar veraldar sem einu sinni var og
aðeins lifir í minningunni.
Þannig varð mér við þegar ég frétti lát
vinar míns, Sigurðar G. ísólfssonar.
Fjörutíu ára kynni höfðum við átt, þar
sem Sigurður var alltaf gefandi, en ég
þiggjandi. Tvö orð koma méi fyrst í hug
er ég minnist Sigurðar ísólfssonar, en
það eru orðin hlýja og velvild.
Mér kemur fyrst í huga, þegar ég sá
Sigurð í fyrsta skipti. Það var á
páskadagsmorgunn árið 1950, við
morgunguðsþjónustu í troðfullri kirkju.
Mér varð starsýnt á þennan mann og
hlustaði hugfanginn á tónana í orgeli
Fríkirkjunnar sem han lék á.
Persónueinkennunum í orgelspili Sigurðar við guðsþjónustur í Fríkirkjunni, verður
ekki lýst með orðum, stemningarnar sem hann skapaði, verða öllum er reyndu,
ógleymanlegar stundir hughrifa og göfgi. Önnur mynd kemur fram í hugann, þegar við
gengum til prestsins í Fríkirkjunni, minn árgangur. Við komum snemma til spurninga,
Sigurður var að æfa sig á orgelið. Hann kallaði á okkur upp á söngloftið, sýndi okkur
orgelið og lék fyrir okkur á það. Við þurftum margs að spyrja og hann leysti úr öllum
þeim spurningum á máli sem við skildum fullkomlega. Ég held að þá hafi fyrst kviknað
áhugi hjá mér á að nema orgelleik. Ég sótti mjög guðsþjónunstur í Fríkirkjunni á þessum
árum, sat jafnan uppi þar sem ég gat séð hverja hreyfingu Sigurðar. Mörgum árum síðar
sagði hann við mig að hann hefði fylgst með mér þar sem ég sat og fundist hann þekkja
mig þótt við skiptumst ekki á orðum.
Árin liðu og ég hafði hafið nám hjá dr. Páli, bróður hans. Vetrarpart þurfti Páll að fara
utan og fól Sigurði að annast kennslu nemenda sinna. Þá kynntist ég Sigurði best og
minnist þessa tíma með miklu þakklæti. Við fundum öll hve annt Sigurði var um að við
næðum sem bestum árangri og mörg þau heilræði sem hann gaf okkur hafa nýst okkur vel
í starfi. Hann talaði mjög um starf kirkjuorganleikarans, þátt hans í guðsþjónustunni og
miðlaði þar af langri reynslu. Við fórum snemma út á starfsakurinn og fundum að það sem
hann hafði sagt okkur um samviskusemi og stundvísi var rétt og nauðsynlegt.
Það var ekki lítils virði, fyrir unga menn, að hefja störf sem organistar í kirkjum og
vita að alltaf mátti leita til Sigurðar með ráðleggingar og fágætar nótur. Hann átti mikið
safn nótna, hélt því öllu saman í mikilli reglu, vissi alltaf hvort hann átti viðkomandi
3 ORGANISTABLADIÐ
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32