horfði ungur og bjartsýnn maður fram á veg með þá ósk í huga að vilji Guðs yrði í lífi hans. Guðsmynd hans virðist þó slík að hann geri ekki fyrirvaralaust ráð fyrir því að vilji Guðs feli það í sér sem sé honum sjálfum fyrir bestu að hans eigin mati. Kann það að benda til þess að Guð hafi einkum verið agandi og hirtandi í aug- um hans á þessu skeiði ævinnar.70 Á unga aldri hefur honum þá verið hinn huldi Guð (Skaparinn) ofar í huga en hinn opinberaði, kærleiksríki Guð (Faðirinn). Sé þetta rétt hefur hann öðlast jákvæð- ari afstöðu til guðdómsins síðar á ævinni þótt spennan milli hins hulda og opinberaða Guðs haldist eigi að síður út ævina. Þegar hef- ur verið bent á að sjálfsgagnrýni og syndavitund Hálfdánar hafi aukist fyrir áhrif Heinrichs Zschokkes. Þessi þróun kemur glöggt fram í afmælisfærslunni frá 1857. Má enda telja eðlilegt að þessar kenndir vaxi í takt við dýpkaða sýn á guðdóminn og aukna tilfinn- ingu fyrir nálægð hans. Á næsta ári, 1858, kvað við líkan tón þótt guðsmyndin sé þá hefðbundnari og trúfræðilegri miðað við þá tilfinningalegu spennu sem hún einkenndist af árið áður. Nú ákallaði Hálfdán hinn þríeina Guð í anda hinnar postullegu trúarjátningar, þar sem rætt er um Guð sem föður, son og heilagan anda. Árið eftir líkti Hálfdán sálu sinni við kvakandi fugl en það er algeng líking fyrir sál mannsins í trúarlegu táknmáli. Þá virðist guðssamband hans mjög tilfinninga- legs eða andlegs eðlis þar sem hann ræðir um að ?augu sálar sinn- ar? líti til Drottins.71 Má líta svo á að Hálfdán nálgist hér að mega kallast dulhyggjumaður þótt dulhyggja hans sé hófstillt og án öfga. Gætir þar sýnilega áhrifa frá píetismanum. Í lok færslunnar kom Hálfdán inn á kjör manna handan dauðans og greip hann þar til út- valningarhugtaksins sem honum var tamt eins og kemur meðal annars fram í sorgarvinnu hans við dauða ástvina.72 Á afmælisdaginn 1860 kvað við annan og ?úthverfari? eða sam- félagslegri tón. Í þetta sinn varð Hálfdáni sérstaklega hugsað til ábyrgðar sinnar og skyldna í þessum heimi. Við þetta tækifæri stóð honum fyrir hugskotssjónum að sköpun hans eða fæðing og 59 ára dvöl í þessum heimi sem skyni gædds manns væri skuldbindandi A F M Æ L I S H A L D O G S J Á L F S V I T U N D 77 70 Undir ævilokin gekk sr. Hálfdán út frá því að bölið eða ?hið sorglega? gæti verið Guði þóknanlegt og mönnunum ?nauðsynlegt?. Sama heimild, 28.2.1864. 71 Sama heimild, 28.2.1859. ? Biedermann, Symbollexikonet, bls. 134?135. 72 Lbs. Lbs. 2729 8vo. Minnisbók, 28.2.1859. Sjá og sömu heimild, 28.2.1863. Saga 2004 - NOTA 1.12.2004 9:40 Page 77