bandi koma kenningar Michels Foucaults frá síðustu áratugum um samtengingu valds og þekkingar upp í hugann, sem og um hugs- unarkerfi og orðræðuhefðir. Hugmyndir hans eru mjög gagnlegar þegar fengist er við vald og valdaleysi í samfélögum, ekki síst vegna þess að hann bendir á birtingarmyndir lárétts valds en ekki bara lóðrétts valds eins og þess sem má finna í stigveldi. Sama má segja um mátt og skorður hugsunarkerfa (fr. épistémè) sem mótandi afls á hugsunarhátt samfélaga og orðræðuhefða (fr. discours) sem mótandi afls innan hugsunarkerfa og mismunandi eftir t.d. við- fangsefnum og stéttum.14 Hugmyndir Foucaults hafa haft áhrif beint og óbeint í kynja- sögu og þjóðernisrannsóknum erlendis og hérlendis og úr því að hægt er að nýta hugmyndir hans á frjóan hátt í sérrannsóknum hvers vegna ætti það ekki að vera hægt í yfirlitsritum? Í raun má segja að þjóðarsöguyfirlitsrit séu kjörinn vettvangur til þess að sýna hina ?flóknu flóru lífsins? í fortíðinni. Nefna má þau átök sem áttu sér stað milli þjóðfélagshópa, hugmynda og skoðana, og auk þess birtingarmyndir valds og valdaleysis. Slík nálgun býður upp á það að gerð sé grein fyrir ólíkum túlkunum sagnfræðinga á fortíðinni, bæði nálægri og fjarlægri, sem og í sumum tilfellum framtíðar- væntingum þeirra. Það eina sem gæti hindrað slíkt er raunverulegur eða ímyndað- ur ótti við afleiðingar þess að skrifa slíkt rit og sá ótti snertir hug- myndir Foucaults. Samkvæmt hefðbundnum skilningi á tilgangi yfirlita eiga þau að birta þann sannleika (að mati endurgerðar- sinna) eða þá túlkun (að mati nýgerðarsinna) sem hefur hlotið viðurkenningu í fræðasamfélaginu. Hvort heldur er, leggur sagn- fræðingurinn beint og óbeint dóm á verk valdhafa og valdaafla. Slíkt er vandasamt, fræðilega og persónulega, og því fremur ef fjall- að er um nýliðna tíð og valdhafar samtímans hafa setið lengi, enda hafa íslenskir sagnfræðingar ekki verið þekktir fyrir að taka mikið á hitamálum nærri samtíma sínum í yfirlitum þótt sumir hafi gert það í annars konar ritum. Útgefendur slíkra rita þurfa líka að geta H A L L D Ó R B J A R N A S O N152 14 Garðar Árnason, ?Vísindi, gagnrýni, sannleikur: Hugleiðingar um Michel Foucault og vísindaheimspeki?, Hugur 15 (2004), bls. 197?215. ? Michel Foucault, ?Skipan orðræðunnar?. Þýð. Gunnar Harðarson. Spor í bókmennta- fræði 20. aldar: Frá Shklovskíj til Foucault. Fræðirit 7 (Reykjavík, 1991), bls. 191?226. ? Útlistun á kenningum Foucaults í sagnfræði er t.d. að finna í bók Aluns Munslows, Deconstructing History, bls. 120?139. Saga 2004 - NOTA 1.12.2004 9:40 Page 152